Firma Sante wprowadza na rynek Cookies – ciasteczka śniadaniowe dla osób, które rano nie mają czasu na przygotowywanie posiłku, a zależy im na pożywnym, szybkim i smacznym śniadaniu. Cookies są również idealną zdrową przekąską na cały dzień. Cookies z masłem klarowanym Ghee, musli z owocami, z czekoladą oraz jęczmienne z dodatkiem superfoods to jedyne ciastka na rynku zawierające beta-glukany, które obniżają poziom cholesterolu! Cookies jęczmienne bez dodatku pszenicy wyróżniają się 100% jęczmiennym składem, z dodatkiem nasion chia i konopi siewnej, zaliczanych do super-żywności i bogatych w naturalne kwasy omega-3. Cookies z morelą to natomiast ciastka bez dodatku cukru, zawierające aż 21% owoców i dodatek inuliny. Wszystkie Cookies zawierają w składzie pełne ziarno, dzięki czemu odznaczają się wysoką zawartością błonnika, naturalną zawartością witamin i obecnością do 5 składników mineralnych. Niższy cholesterol dzięki beta-glukanom Cookies to jedyne ciasteczka na rynku, które dostarczają beta-glukany obniżające poziom cholesterolu. Badania naukowe wykazały, że beta-glukany zawarte w owsie i jęczmieniu zwiększają wydalanie z organizmu kwasów żółciowych, które wątroba produkuje z cholesterolu. W ten sposób beta-glukany stymulują proces, w którym organizm sam oczyszcza tętnice ze złogów cholesterolowych. Wykazano, że beta-glukany występujące w owsie lub jęczmieniu, spożywane w ilości 3g dziennie, obniżają poziom cholesterolu we krwi. Wysoki poziom cholesterolu jest czynnikiem ryzyka rozwoju choroby wieńcowej serca. Istnieje wiele czynników ryzyka tej choroby, jednak zmiana już jednego z tych czynników może wywierać korzystny wpływ lub go w ogóle nie wywierać. Cookies z masłem klarowanym Ghee, musli z owocami, z czekoladą oraz jęczmienne z chia i konopią siewną, zawierają beta-glukany w ilości 2g/100g produktu. Pięć rodzajów zbóż i pełne ziarno Cookies z masłem klarowanym Ghee, musli z owocami i z czekoladą zawierają aż pięć rodzajów zbóż: owies, jęczmień, orkisz, pszenicę i żyto, w tym dwa rodzaje pełnoziarnistych płatków zbożowych: owsianych i orkiszowych. Naukowcy przekonują, że pełne ziarno jest niezbędnym elementem dobrze zbilansowanej diety, ponieważ dostarcza błonnika, skrobi, węglowodanów złożonych oraz cennych witamin i minerałów. Ponadto produkty zawierające pełne ziarno pozwalają na dłużej zachować poczucie sytości, co przeciwdziała podjadaniu. Cookies z masłem klarowanym Ghee, musli z owocami oraz z czekoladą są naturalnym źródłem błonnika rozpuszczalnego, witaminy B1 (tiaminy) i kwasu foliowego oraz zawierają do pięciu cennych dla organizmu minerałów: potas, fosfor, magnez, żelazo, cynk. Fosfor wpływa na utrzymanie prawidłowego stanu kości i zębów, prawidłowe funkcjonowanie błon komórkowych oraz przyczynia się do utrzymania prawidłowego metabolizmu energetycznego (już jedna porcja, czyli 50g Cookies z morelą spożywana regularnie w ramach zbilansowanej diety i zdrowego trybu życia pomaga uzyskać powyższy efekt zdrowotny). Masło klarowane Ghee Cookies z masłem klarowanym Ghee wyróżnia na rynku delikatny maślany smak, uzyskany dzięki dodatkowi masła klarowanego. Masło klarowane Ghee to inaczej masło oczyszczone, od którego podczas procesu podgrzewania oddzielono warstwę substancji stałych. Ghee to najczystsze masło, jakie można uzyskać. Ma złocistą barwę i orzechowy aromat, podkreślający smak potraw. Masło Ghee jest uważane w Indiach za szlachetne, a jego właściwości prozdrowotne są wykorzystywane w ajurwedzie. Cookies z dodatkiem masła klarowanego Ghee wyróżniają się wśród ciastek na rynku, ponieważ do większości z nich producenci dodają tańszy i niezdrowy utwardzany tłuszcz palmowy, zawierający tłuszcze trans. Cookies jęczmienne z chia i konopią siewną – źródło naturalnych kwasów omega-3 W portfolio ciasteczek śniadaniowych Sante są Cookies jęczmienne, w których 100% składników zbożowych stanowi jęczmień. Ciasteczka bez dodatku pszenicy to propozycja dla osób, które muszą wykluczyć pszenicę z diety, ale nie chcą rezygnować ze spożywania wartościowych zbóż. Badania przeprowadzone w Uniwersytecie w Lund w Szwecji wykazały, że jęczmień wpływa na obniżenie poziomu cukru, poprawia metabolizm i zmniejsza apetyt, ułatwiając kontrolę wagi. Cookies jęczmienne zawierają dodatek nasion chia i konopi siewnej, zaliczanych do super-żywności (superfoods). Odznaczają się wysoką zawartością naturalnych nienasyconych kwasów tłuszczowych omega-3, pochodzących z ziaren chia i konopi siewnej. Omega-3, czyli kwas alfa- linolenowy (ALA) pomaga w utrzymaniu prawidłowego poziomu cholesterolu we krwi. Korzystne działanie występuje w przypadku spożywania 2 g ALA dziennie. Ponadto Sante Cookies jęczmienne są naturalnym źródłem witamin z grupy B: B1 (tiaminy) i B3 (niacyny/PP) oraz składników mineralnych: fosforu, żelaza i cynku. Cookies z morelą – bez dodatku cukru i aż 21% owoców Osoby, które chcą ograniczyć cukier w diecie, mogą śmiało sięgnąć po Cookies z morelą bez dodatku cukru. To jedyne ciasteczka śniadaniowe na rynku bez dodatku cukru. Słodki smak zawdzięczają wyłącznie cukrom naturalnie występującym w owocach (zawierają aż 21% owoców) oraz dodatkowi inuliny. Inulina to prebiotyk pochodzenia naturalnego, który korzystnie wpływa na mikroflorę jelit, a także dodaje słodkości. Cookies z morelą bez dodatku cukru zawierają aż 52% zbóż (pszenicy, owsa, ryżu), w tym aż 26% pełnoziarnistego owsa. Odznaczają się naturalnie wysoką zawartością błonnika pokarmowego – aż 10g/100g produktu! Są także naturalnym źródłem tiaminy (wit. B1) oraz składników mineralnych: fosforu, cynku i manganu. Mangan przyczynia się do utrzymania zdrowych kości i prawidłowego metabolizmu energetycznego oraz pomaga w ochronie komórek przed stresem oksydacyjnym (już jedna porcja, czyli 50g Cookies śniadaniowych z morelą spożywana regularnie w ramach zbilansowanej diety i zdrowego trybu życia pomaga uzyskać powyższy efekt zdrowotny). Cookies – pyszne, zdrowe, szybkie śniadanie Cookies to jedyne ciasteczka śniadaniowe łączące doskonały smak z tak wieloma zaletami, istotnymi dla prawidłowo zbilansowanej diety. Można je chrupać na śniadanie w domu, w drodze do pracy lub w biurze. Cookies stworzono specjalnie dla osób, które cenią sobie pożywne i zdrowe śniadania, ale rano brakuje im czasu na przygotowanie posiłku. Cookies wspaniale smakują w połączeniu z ciepłym napojem lub jogurtem i owocami. Zamoczone w herbacie czy kawie po prostu rozpływają się w ustach. A na przygotowanie tego posiłku z wykorzystaniem Cookies potrzeba nie więcej niż minutę! Idealne są również dla osób, które w ciągu dnia poszukują zdrowej przekąski. Firma rodzinna Sante została założona w 1992 r. przez Andrzeja Kowalskiego i jego braci – Wojciecha i Marka Kowalskich. Sante znaczy zdrowie – misją firmy Sante jest dostarczanie żywności najwyższej jakości oraz propagowanie wiedzy o prawidłowym odżywianiu i zdrowym stylu życia. Sante jest liderem na rynku produktów śniadaniowych w Polsce. Bogata oferta obejmuje m.in. płatki śniadaniowe, ciasteczka zbożowe, otręby, batony i produkty sojowe, kasze oraz cukier. Unikatowe produkty to Otręby owsiane „Premium” wysokobłonnikowe, Masło orzechowe, Sól morska o obniżonej zawartości sodu, a także seria „Skarby Ziemi”, w skład której wchodzą produkty zaliczane do super-żywności (np. Amarantus, Quinoa, Jagody goji, Ostropest plamisty i inne) oraz marka GO ON! (Masło orzechowe 100% orzeszków i batony proteinowe dla aktywnych). W 2016 r. firma Sante otrzymała prestiżowe wyróżnienie „Super Marka 2016 – Jakość, Zaufanie, Renoma” w kategorii: Zdrowa żywność. //www.sante.pl/

Borówka amerykańska to nie tylko pyszny, orzeźwiający smak. To także – a może przede wszystkim – prawdziwa skarbnica wartości odżywczych. Dlatego też OSM Piątnica zdecydowała się włączyć ten owoc do oferty swoich 3-składnikowych owocowych jogurtów typu greckiego. Pierwsze tego typu produkty na polskim rynku zawierają w składzie wyłącznie mleko i delikatnie słodzone owoce, pozbawione są natomiast aromatów, konserwantów, wzmacniaczy smaku, barwników oraz syropu glukozowo-fruktozowego. Naturalne źródło zdrowia Zdrowie to dzisiaj najbardziej ceniona wartość. Można o nie zadbać np. poprzez stosowanie odpowiedniej diety. Warto więc, by w menu każdego, komu zależy na wartościowym i smacznym posiłku, znalazł się nowy produkt z oferty OSM Piątnica: owocowy jogurt typu greckiego o smaku borówki amerykańskiej. Łączy on w sobie pyszny smak tego owocu z jego licznymi prozdrowotnymi właściwościami. Borówka amerykańska zawiera bowiem witaminy A i B oraz składniki mineralne: wapń, potas i cynk. Dodatkowo sam jogurt, wytwarzany według oryginalnej greckiej receptury wzbogaci dietę o pełnowartościowe białko. Właściwości te, oryginalny smak owocu i gęsta, kremowa konsystencja jogurtu to połączenie, dzięki któremu produkt ten będzie pożywną i smaczną przekąską. Idealnie sprawdzi się jako lunch w pracy, drugie śniadanie w szkolnym plecaku, jak również jako lekki deser. Pełnia smaku i tylko 3 składniki Nowy jogurt od OSM Piątnica to produkt, którego skład opiera się wyłącznie na 3 składnikach: jogurcie naturalnym, pysznych owocach i odrobinie cukru, przy jednoczesnym pozbawieniu go barwników, zagęstników, aromatów, konserwantów, wzmacniaczy smaku oraz syropu glukozowo-fruktozowego. Taki sposób produkcji potwierdza wierność wysokiej jakości i zarazem zgodność z zasadami „czystej etykiety”, na którą zwracają uwagę konsumenci stawiający na naturalne odżywianie. Owocowy jogurt typu greckiego o smaku borówki amerykańskiej Cena: ok. 1,49 zł /150 g O firmie OSM PIĄTNICA: OSM Piątnica to polska spółdzielnia mleczarska należąca do ponad 2 tys. rolników prowadzących gospodarstwa na Mazowszu, Kurpiach i Podlasiu. Spółdzielnia rozpoczęła swoją działalność ponad 40 lat temu od początku uznając za swój priorytet dbałość o najwyższą jakość, naturalność i innowacyjność produktów. To właśnie pasja do natury i wieloletnia konsekwencja w oferowaniu jej walorów pozwoliły firmie zdobyć zaufanie konsumentów stając się przy tym jedną z najnowocześniejszych i najszybciej rozwijających się mleczarni w kraju i na świecie. Spółdzielnia jako pierwsza w Polsce wdrożyła kompleksowy program poprawy jakości surowca. W związku z tym z początkiem kwietnia 2016 r. dostawcy mleka do OSM Piątnica rozpoczęli żywienie krów paszami bez składników modyfikowanych genetycznie (GMO). Efektem tych działań było wprowadzenie 1 lipca br. przez Spółdzielnię na opakowaniach jej produktów specjalnego oznaczenia: „Bez GMO. Z mleka od krów karmionych paszami bez GMO”. Jest to dla konsumentów swoistym potwierdzeniem, że OSM Piątnica do produkcji swoich wyrobów wykorzystuje składniki wolne od genetycznie zmodyfikowanych organizmów, chroniąc naturalne środowisko. Oferta OSM Piątnica obejmuje szeroki asortyment produktów mleczarskich takich jak Serek Wiejski, którego jest pierwszym producentem w Polsce, świeże śmietany, ser mascarpone, świeże twarogi w klinku, serki do smarowania (marki Twój Smak, Twój Smak Puszysty i Milandia) oraz produkty fermentowane – jogurty naturalne, jogurty typu greckiego z owocami, kefiry oraz zsiadłe mleko. Piątnica to pierwsza w Polsce firma mleczarska, która wprowadziła na polski rynek Mleko Wiejskie w innowacyjnej butelce z uchwytem, świeże Mleko Ekologiczne – pochodzące z certyfikowanych gospodarstw ekologicznych z terenów Kurpi Zielonych oraz, Wiejskie bez laktozy – pozbawione charakterystycznego słodkiego posmaku, pełne witamin i wartości odżywczych świeże mleko bez laktozy.

W okresie Świąt Bożego Narodzenia wzrasta spożycie suszonych śliwek. Pacjenci pytają dietetyków o możliwości ich zastosowania i właściwości prozdrowotne. Suszone śliwki, jako jedyny suszony owoc, uzyskały zgodę EFSA na używanie oświadczenia zdrowotnego, które mówi o tym, że spożywanie 100g suszonych śliwek pomaga zachować prawidłowe funkcjonowanie jelit. Owoce te zawierają 7,1 g błonnika pokarmowego na 100g i zgodnie z regulacjami Unii Europejskiej możemy mówić, iż są bogatym źródłem błonnika (100g produktu pokrywa blisko 30% wystarczającego spożycia (AI) na poziomie 25g/dobę). To najbardziej znana, ale nie jedyna prozdrowotna właściwość suszonych śliwek. Suszone śliwki warto polecać Pacjentom także z innych powodów. Znajdują one zastosowanie między innymi w profilaktyce nadciśnienia, wspierają procesy krwiotwórcze i mogą być elementem żywienia wspomagającego utrzymanie wysokiego poziomu energii życiowej. Rzadziej podkreśla się, że suszone śliwki są również bardzo dobrym źródłem potasu (732 mg/100g), a ponadto nie zawierają sodu, co pomaga zachować prawidłowe ciśnienie krwi. Owoce te są także bogate w witaminę K, która odpowiada za prawidłową krzepliwość krwi. Warto także zaznaczyć właściwości śliwek wynikające z zawartości witaminy B6 (0,21 mg/100g), która przyczynia się do prawidłowej produkcji erytrocytów, pomaga zachować prawidłowy metabolizm homocysteiny oraz wpływa na zmniejszenie uczucie zmęczenia. Suszone śliwki mogą być elementem prawidłowo skomponowanej diety niskoenergetycznej. To wygodna przekąska łatwa do zabrania przez Pacjenta do szkoły/pracy. Trzy suszone śliwki stanowią jedną z zalecanych porcji warzyw/owoców. Suszone śliwki nie zawierają tłuszczu i nie powinny być dosładzane, zaś jedynymi obecnymi w nich cukrami są te pochodzenia naturalnego. W rozmowie z Pacjentem należy podkreślać, aby wybierali suszone śliwki niedosładzane, najwyższej jakości, z kontrolowanej produkcji np. suszone śliwki kalifornijskie (kraj pochodzenia: USA). Puree z suszonych śliwek pomaga ograniczyć nawet o 30 % ilość używanego w słodkich wypiekach cukru stołowego. Poradę tą można wykorzystać przekazując Pacjentom zalecenia związane z przygotowaniem zdrowszych wersji na dania bożonarodzeniowe. Publikowanych jest coraz więcej badań wskazujących na nieznane dotychczas, zaskakujące, inne właściwości prozdrowotne suszonych śliwek. Wyniki badań opublikowanych w ostatnich latach sugeruję, że owoce te: • mogą wspierać zachowanie gęstości mineralnej kobiet w wieku pomenopauzalnym, • mogą wspierać zachowanie korzystnej mikroflory w okrężnicy, • mogą podnosić zdolności antyoksydacyjne organizmu, • mogą obniżać poziom elastazy (marker stanów zapalnych) w palaczy. Powyższe informacje wskazują na liczne właściwości prozdrowotne suszonych śliwek i szersze możliwości zastosowania w dietoterapii oraz dietoprofilaktyce Pacjentów niż to jest powszechnie podkreślane. Więcej informacji można znaleźć w centrum zasobów dla dietetyków pod adresem: //californiaprunes.pl/centrum-zasobow/ Autorka: Barbara Dąbrowska – Górska, dietetyk, ekspertka kampanii „Przyjaciółka z Kalifornii”. Prowadzi bloga lunchblog.pl

Żywność może potęgować lub osłabiać działanie leków. Poniżej przedstawiono najbardziej charakterystyczne interakcje pomiędzy żywnością a lekami oraz wskazówki dotyczące stosowania niektórych popularnych leków. Warto znać podstawowe zasady dotyczące przyjmowania leków i pamiętać o tych produktach spożywczych, które oddziałują z lekami, w celu stworzenia najlepszych warunków do zapewnienia skuteczności leczenia. Podstawowe informacje o losie leków w ustroju Rozpad postaci leku zależy m.in. od szybkości pasażu jelitowego i obecności pokarmu. Im szybciej substancja lecznicza uwalnia się z leku, tym większa jest jego biodostępność – czyli tym większy procent dawki leku ulega wchłonięciu do krążenia ogólnego. Następnie dochodzi do wchłaniania leku, które polega na jego przemieszczeniu z miejsca podania do krążenia ogólnego. Leki podane doustnie mogą wchłaniać się w całym przewodzie pokarmowym. Proces ten zachodzi głównie w jelicie cienkim ze względu na znaczną i silnie unaczynioną powierzchnię chłonną oraz specyficzną budowę błony śluzowej, przystosowaną do wchłaniania. Kolejnym etapem losu leku w ustroju jest jego dystrybucja, czyli przemieszczenie z krwiobiegu do innych tkanek – do miejsca działania. Każdy lek charakteryzuje określony stopień wiązania z białkami, a w połączeniu z nimi lek stanowi formę zapasową krążącą we krwi, z której uwalnia się w razie potrzeby. Metabolizm leku (biotransformacja) ma ostatecznie na celu przekształcenie leku do postaci nieaktywnej, która będzie mogła być wydalona. Zachodzi on głównie w wątrobie dzięki specjalnym enzymom. Choroby wątroby oraz głodówki prowadzą do osłabienia procesów metabolicznych leków, co skutkuje wzrostem ich siły działania i ich toksycznością. U osób starszych oraz noworodków do ósmego tygodnia życia aktywność enzymów biorących udział w metabolizmie leków jest niska, co sprawia, że w tych grupach wiekowych leki mogą działać silniej, dłużej, a nawet toksycznie. Wydalanie leków ma miejsce głównie z moczem przez nerki, ale także z mlekiem matki, kałem i śliną lub wydychanym powietrzem. W przypadku tego pierwszego sposobu wydalania warto pamiętać, że zakwaszenie moczu sprzyja wydalaniu leków zasadowych, a podwyższenie pH moczu zwiększa wydalanie leków kwaśnych. Interakcję tę wykorzystuje się np. w zatruciach, w których korzystne jest zwiększenie szybkości wydalania leków. Poza tym nie ma ona dużego znaczenia klinicznego z uwagi na fakt, iż większość leków dociera do nerek w postaci nieaktywnej, która wcześniej uległa biotransformacji. Skala problemu Efekt interakcji może mieć różny stopień nasilenia. Te, które istotnie zaburzają proces leczenia i prowadzą do poważnych powikłań, stanowią ok. 30%. Wyniki badań Instytutu Żywności i Żywienia z 2005 r. wykazały, że wśród 481 losowo wybranych pacjentów przyjmujących co najmniej jeden lek ryzyko interakcji pomiędzy żywnością a lekami wystąpiło u 62,4% chorych. Jednocześnie ponad 50% badanych pacjentów nie zdawało sobie sprawy, że pomiędzy stosowanymi przez nich lekami a spożywaną żywnością istniało ryzyko interakcji. Takie ryzyko rośnie wraz z liczbą stosowanych leków. Dotyczy to w szczególności osób starszych. W przypadku osób tej grupy wiekowej często dochodzi również do interakcji pomiędzy lekami. Szacuje się, że co trzeci problem kliniczny osób starszych stanowi zespół objawów związanych ze stosowanymi lekami. Przykładem są krwawienia z przewodu pokarmowego po NLPZ (niesteroidowe leki przeciwzapalne), takich jak np. ibuprofen, kwas acetylosalicylowy i naproksen. Uważa się, że przy stosowaniu powyżej ośmiu leków u wszystkich osób starszych zawsze, poza działaniem leczniczym, wystąpią efekty niepożądane związane z interakcjami. Często nie są rozpoznane i traktuje się je jako nowe schorzenia wymagające leczenia. Każda nowa dolegliwość powinna być sygnałem do przeglądu stosowanych leków oraz suplementów diety. NAJCZĘSTSZE PYTANIA W jaki sposób pokarm może wpływać na wchłanianie leku? Często żywność pełni funkcję osłaniającą błonę śluzową przewodu pokarmowego przed drażniącym działaniem leków. Składniki pokarmu obecnego w żołądku (np. błonnik, kazeiniany, pektyny, karagen, skrobia kukurydziana) mogą wiązać leki i osłabiać ich działanie. Przyjmowanie posiłków wysokobłonnikowych z niektórymi lekami może być bardzo niebezpieczne. Przykładem są leki stosowane w niewydolności krążenia i zaburzeniach rytmu serca. Obniżenie ich działania prowadzić może do zaostrzenia niewydolności krążenia, wystąpienia arytmii i powikłań zatorowych. Ponadto dieta wysokobłonnikowa, której towarzyszy znaczne spożycie wody, przyspiesza przesuwanie się treści jelitowej, co prowadzi do zmniejszenia wchłaniania leku. Duża zawartość węglowodanów w diecie może obniżać wchłanianie paracetamolu. Z kolei dieta bogata w tłuszcze zwiększa wchłanianie leków rozpuszczalnych w tłuszczach, np. niektórych przeciwgrzybiczych, psychotropowych i obniżających ciśnienie, co może potęgować ich działanie. Warto również pamiętać, że często stosowane leki przeciwbiegunkowe, takie jak smecta lub węgiel leczniczy, adsorbują nie tylko toksyny bakteryjne, ale także inne leki. Należy je zażywać dwie godziny przed przyjęciem innych leków lub dwie godziny po.  Czy należy zażywać leki przed posiłkiem, po, czy w trakcie? Nie ma jednej reguły co do stosowania leków przed posiłkiem, po lub w trakcie. Zależy to bowiem i od jego rodzaju, i od leku. Najlepiej zawsze przeczytać w ulotce informacje dotyczące przyjmowania leków z pokarmem. Z kolei jeśli lekarz lub producent tego nie zaleci, to nie należy przyjmować leku tuż przed lub bezpośrednio z jedzeniem z uwagi na możliwość osłabienia jego działania. Jeżeli posiłek zaburza działanie leku, należy zachować odstęp 1–2 godzin pomiędzy zażyciem leku i pokarmu. Z jakimi lekami nie powinno się spożywać równocześnie produktów mlecznych? Produkty spożywcze zawierające duże ilości wapnia (mleko i jego przetwory) oraz preparaty farmaceutyczne, które go zawierają, nie powinny być stosowane łącznie z antybiotykami z grupy tetracyklin (doxycyklina, unidox). Wapń z tymi antybiotykami tworzy nierozpuszczalne połączenia, co osłabia działanie leku. Ponadto leki stosowane w problemach ze zgagą (np. rennie, manti, alugastrin), zawierające magnez, glin lub wapń, mogą obniżyć wchłanianie tetracyklin aż o 50–100%. Powinny być one spożywane w odstępie trzech godzin od zażycia antybiotyku, podobnie jak produkty mleczne. Preparaty żelaza należy pobierać w możliwie największym odstępie czasu od tego rodzaju antybiotyków. Ich równoczesne podanie osłabia biodostępność zarówno tetracyklin, jak i żelaza. Po co stosuje się osłonę przy antybiotykach? Ochrona żołądka lekami osłaniającymi to jedno, a ochrona jelit przed antybiotykiem to kolejna sprawa. Antybiotyk niszczy nie tylko bakterie chorobotwórcze, ale także fizjologicznie korzystne dla organizmu bakterie jelitowe. Gdy ich brakuje, organizm staje się podatny na przyjęcie chorobotwórczych drobnoustrojów, takich jak bakterie i grzyby, a dodatkowo pojawić się może biegunka. Dlatego podaje się probiotyki zawierające żywe kultury bakterii, które mogą chronić przed kolejnymi infekcjami. Należy jednak zachować odstęp pomiędzy zażyciem antybiotyku a probiotykiem, aby lek nie niszczył podawanego właśnie probiotyku. O ile nie podano w ulotce inaczej, powinien on wynosić minimum jedną godzinę. Na rynku obecne są także probiotyki, które można spożywać w tym samym czasie co antybiotyk. Czym należy popijać leki? Leki najlepiej popijać przegotowaną wodą, nie mineralną, w ilości ok. 250 ml. Jest to najbardziej odpowiedni płyn, który nie zaburza procesu terapeutycznego. Nie powinno się popijać leków herbatą i kawą z uwagi na obecność w nich związków mogących tworzyć z lekami nieprzyswajalne połączenia. W szczególności dotyczy to spożywania preparatów z żelazem. Kofeina może wchodzić w interakcje z różnymi lekami, co często prowadzi do nadmiernego pobudzenia układu nerwowego i potęgowania działania leków, np. przeciwbólowych. Również napoje energetyzujące lub zawierające alkohol nie powinny być stosowane do popijania leków. Przykład negatywnego skutku popijania leków mlekiem dotyczy m.in. bisacodylu (lek przeczyszczający). Mleko prowadzi bowiem do rozpuszczania otoczki tego leku w żołądku i uwolnienia z niej substancji czynnej, która silnie drażni żołądek, co wywołuje nudności i ból brzucha. Soki cytrusowe, głównie pomarańczowy, mogą pochłaniać niektóre antybiotyki i utrudniać ich wchłanianie. Czy duża zawartość tłuszczu w diecie, głodówki oraz diety redukujące ilość tkanki tłuszczowej mają wpływ na działanie leku? Posiłki bogate w tłuszcze, głodówki lub diety redukujące tkankę tłuszczową prowadzą do silnego wzrostu kwasów tłuszczowych we krwi. Następnie mogą one wiązać białka, które normalnie wiązałyby lek. W tej sytuacji może nastąpić wzrost siły działania i toksyczności leku. Również przy znacznym deficycie białka w diecie, przejawiającym się obniżeniem jego stężenia we krwi, podanie zwyczajnie tylko dawki terapeutycznej leku może zwiększyć jego poziom we krwi, spowodować działania niepożądane, a nawet zatrucie. Dotyczy to szczególnie tych leków, które charakteryzuje wysoki stopień wiązania się z białkami. Dlaczego nie należy popijać leków sokami? Istotna interakcja zachodzi podczas popijania leków sokiem grejpfrutowym lub jednoczesnym spożywaniem leków i grejpfruta. Zawarte w nich związki blokują metabolizm wielu leków. Powoduje to znaczny wzrost ich stężenia we krwi, co naraża chorego na wystąpienie poważnych działań niepożądanych. W przypadku niektórych leków na nadciśnienie skutkiem tej interakcji może być nadmierny spadek ciśnienia tętniczego i osłabienie akcji serca. Z kolei leki stosowane w obniżaniu poziomu cholesterolu – statyny, popijane sokiem, wywołać mogą osłabienie mięśni, biegunki i zaburzenia ostrości widzenia. Benzodiazepiny, stanowiące leki uspokajające i nasenne, wchodząc w ten typ interakcji, doprowadzić mogą do depresji krążeniowo oddechowej. Popicie sokiem grejpfrutowym leków przeciwhistaminowych (przeciwuczuleniowych) stwarza ryzyko wzrostu stężenia tych leków we krwi i groźnych zaburzeń rytmu serca. Do innych owoców cytrusowych, które mają wpływ na metabolizm leków, należą także pomelo, sweetie, pomarańcza i limetka. Z kolei składniki soku żurawinowego, a także inne produkty z owoców żurawiny, mogą powodować wzrost stężenia we krwi leków przeciwzakrzepowych, np. warfaryny i acenokumarolu, czego skutkiem może być nadmiernie obniżona krzepliwość krwi. Czy przyprawy i warzywa kapustne mogą mieć wpływ na działanie leku? Związki obecne w pieprzu i papryce mogą nasilać działanie niektórych leków. Z kolei te występujące w warzywach kapustnych mogą zmniejszać efekt leczniczy. Czy grillowane lub wędzone mięso może wpływać na działanie leku? W procesie wędzenia lub grillowania produktów mięsnych dochodzi do wytwarzania związków, które zwiększają rozpad teofiliny. Stanowi ona lek przeciwastmatyczny i rozkurczający oskrzela. Spożywana łącznie z opisanymi produktami może działać słabiej, co naraża chorego na wystąpienie duszności. Na czym polega interakcja zwana efektem serowym? Niektóre leki mogą wchodzić w interakcje z tyraminą. Amina ta znajduje się w szczególnie dużych ilościach w serach dojrzewających, niektórych wędlinach (np. salami, pepperoni) oraz rybach marynowanych, solonych i wędzonych. Zawarta jest także w dojrzałych bananach i awokado oraz przechowywanym przez kilka dni pasztecie z wątróbki. Tyramina powstaje pod wpływem enzymów bakteryjnych produkowanych przez rozwijającą się w tych produktach florę bakteryjną. Obecna jest również w produktach, takich jak czekolada, bób, suplementy z drożdży, niektóre wina i likiery. Organizm człowieka posiada specjalny enzym – monoaminooksydazę – odpowiedzialny za rozkład tyraminy. Jeśli jednak stosuje się jednocześnie leki, które blokują ten enzym, i spożywa produkty bogate w tyraminę, jej poziom nadmiernie wzrasta. Skutkować to może wzrostem ciśnienia tętniczego krwi, kołataniem serca, bólami głowy, a nawet krwawieniem śródczaszkowym i śmiercią. Leki, które mogą brać udział w tej interakcji, to niektóre przeciwdepresyjne (np. moklobemid) lub przeciwgruźlicze (izoniazyd). Czy konserwanty żywności mogą mieć swój udział w interakcjach? Ciekawą interakcją jest powstawanie nitrozamin stanowiących związki rakotwórcze. Do ich wytworzenia dochodzi w wyniku reakcji azotynów z aminami. Azotany dodawane są do żywności jako konserwanty – dotyczy to np. mięsa, wędlin, serów i piwa. Stosowane są także do nawożenia gleby. Do warzyw, które je  kumulują, należą sałata, szpinak, burak, kalarepa, rzepa, rzodkiewka i marchew. Pod wpływem flory bakteryjnej przewodu pokarmowego azotany redukowane są do azotynów. Aminy mogące wchodzić w reakcję z azotynami pochodzą z rozpadu aminokwasów wchodzących w skład mięsa lub ryb, a także z leków, takich jak pyralgina, prometazyna (diphergan) i niektóre przeciwdepresyjne. Witamina C zapobiega powstawaniu tych szkodliwych związków. Czy nadmiar potasu może być niebezpieczny? Na szczególną uwagę zasługują interakcje prowadzące do wzrostu lub obniżenia jego poziomu we krwi. Potas jest pierwiastkiem, dla którego różnica w stężeniu terapeutycznym i toksycznym jest niewielka. Niektóre leki stosowane w nadciśnieniu, takie jak diuretyki oszczędzające potas (spironol) lub inhibitory konwertazy angiotensyny (kaptopril, enalapril, cilazapiril, perindopril, lisinopril), prowadzą do wzrostu stężenia potasu we krwi. Stosowanie substytutów soli kuchennej, zawierających sole potasowe, a także stosowane bez konsultacji z lekarzem suplementy diety zawierające potas, w połączeniu z lekami zwiększającymi poziom tego pierwiastka we krwi mogą prowadzić do groźnych skutków dla zdrowia. Nadmierne stężenie potasu we krwi objawia się zaburzeniami rytmu serca, osłabieniem mięśni, sennością i grozi wystąpieniem bloku i zatrzymania akcji serca. Z kolei stosowanie zarówno leków moczopędnych, jak i środków spożywczych zawierających gliceryzynę, prowadzi do wzrostu wydalania jonów potasu. Gliceryzyna stanowi słodki składnik korzenia lukrecji i jest stosowana w cukiernictwie i browarnictwie. Jej przedawkowanie sprzyja powstawaniu obrzęków i wzrostowi ciśnienia tętniczego krwi. Deficytowe stężenie potasu we krwi jest przyczyną osłabienia, bolesnych skurczów mięśni oraz zaburzeń rytmu serca, a nawet zatrzymania krążenia. Jajko i witamina H Podczas zażywania biotyny (witamina H) należy unikać jednoczesnego spożywania surowego białka jaja kurzego. Zawiera ono bowiem składnik, który wiąże tę witaminę i obniża jej wchłanianie, a więc takie połączenie sprawi, że skuteczność leczenia zostanie obniżona. Ugotowane jajo nie stwarza takiego zagrożenia. Czy dziurawiec może wpływać na działanie leku? Niektóre leki przeciwdepresyjne zażywane w połączeniu z dziurawcem zwyczajnym, który można spożywać w formie naparu lub tabletek, prowadzić mogą do objawów takich jak drgawki, drżenie rąk, przyspieszone bicie serca i halucynacje. Preparaty dziurawca obniżają stężenie we krwi doustnych leków antykoncepcyjnych, przeciwzakrzepowych, niektórych przeciwpadaczkowych i hamujących kaszel, co zmniejsza skuteczność leczenia. Stosowanie dziurawca łącznie z niektórymi lekami zapisanymi po przeszczepach prowadzi do obniżenia ich poziomu we krwi, co stwarza ryzyko odrzucenia przeszczepu. U osób zażywających statyny, którym podawano ziele dziurawca, zaobserwowano osłabienie działania tego leku. Leki te powinno się stosować po dwóch tygodniach od odstawienia preparatów z dziurawcem, stosowanym często w celu poprawy trawienia lub nastroju. Interakcje żywności z kwasem acetylosalicylowym Kwas acetylosalicylowy (aspiryna), stanowiący lek przeciwgorączkowy, przeciwbólowy i przeciwzapalny, hamuje wchłanianie witaminy C. Osobom z niedoborem tej witaminy, które przewlekle stosują aspirynę, zaleca się picie soków warzywnych i owocowych w trzygodzinnych odstępach od zażycia leku. Nie powinien być on spożywany łącznie z alkoholem, kawą, ostrymi przyprawami, w związku z drażniącym działaniem na żołądek. Aspiryna może ponadto powodować wzrost poziomu alkoholu we krwi. Interakcje żywności z paracetamolem Paracetamol jest często stosowanym lekiem przeciwbólowym i przeciwgorączkowym. Jego przewlekła podaż powyżej 4 g/dobę prowadzi do uszkodzenia wątroby, co potęgowane jest u osób nadużywających alkoholu. Interakcje leków z alkoholem Spożywanie leków równocześnie z napojami alkoholowymi jest bezwzględnie przeciwwskazane. Wynikiem jednorazowego wypicia alkoholu jest najczęściej ryzyko działań niepożądanych wywołanych zwiększeniem poziomu leku we krwi. Z kolei przewlekłe nadużywanie alkoholu, a także okres początkowej abstynencji, powoduje osłabione działanie leków. Regularnemu nadużywaniu alkoholu mogą towarzyszyć przekształcenia leków w toksyczne dla organizmu metabolity, uszkadzające wątrobę lub inne narządy. Z kolei suplementacja witaminy A w niewielkich dawkach, które normalnie nie dają działań niepożądanych u osoby nadużywającej alkohol, powodować może poważne uszkodzenia wątroby. Często na skutek interakcji z alkoholem dochodzi do wzmocnienia i wydłużenia toksycznego działania etanolu na organizm. Ponadto nadmiar alkoholu prowadzi do zaburzenia wchłaniania składników odżywczych, w tym witamin i składników mineralnych. Szczególnie dotyczy to witaminy B1, której niedobór prowadzić może do porażenia nerwowo-mięśniowego oraz w skrajnych przypadkach – zespołu Wernickego-Korsakowa, stanowiącego zespół objawów neurologicznych, zaburzeń świadomości i majaczenia. Interakcje witaminy E i K oraz czosnku z lekami przeciwzakrzepowymi i przeciwagregacyjnymi Witamina E hamuje agregację płytek krwi. Jej nadmierne dawki zmniejszają krzepliwość krwi, co może skutkować wybroczynami skórnymi. W połączeniu z lekami przeciwzakrzepowymi istnieje ryzyko powikłań krwotocznych stanowiących efekt spotęgowanego działania. Z kolei witamina K aktywuje procesy krzepnięcia krwi i działa przeciwkrwotocznie. Występuje w dużych ilościach w kapuście, sałacie, szpinaku, cykorii, brokułach, fasoli i kalafiorze. Osoby zażywające leki przeciwzakrzepowe, takie jak warfaryna i acenokumarol, powinny przyjmować pokarmy o względnie stałej ilości witaminy K i unikać nadmiernych jej ilości. Jest to spowodowane antagonistycznym działaniem tych leków i witaminy K. Nieprzestrzeganie tej zasady stwarza ryzyko zmniejszenia działania leku, braku jego skuteczności terapeutycznej oraz utrudnia ustalenie odpowiedniej dla danego pacjenta dawki w trakcie diagnostyki laboratoryjnej krzepnięcia. Składniki czosnku, takie jak allicyna, wykazują działanie zmniejszające agregację płytek krwi, wydłużają czas krzepnięcia i aktywują fibrynolizę, czyli rozpuszczanie skrzepu. Stosowanie czosnku z lekami przeciwzakrzepowymi lub przeciwagregacyjnymi (np. kwas acetylosalicylowy) może zwiększać ryzyko krwawienia.  Bibliografia: 1. Zachwieja Z., Leki i pożywienie – interakcje, Wyd. MedPharm Polska, Wrocław 2008. 2. Jarosz M. i wsp., Interakcje leków z żywnością i alkoholem, Wyd. Borgis, Warszawa 2004. 3. Jarosz M., Praktyczny podręcznik dietetyki, Wyd. Instytut Żywności i Żywienia, Warszawa 2010. 4. Jarosz M. i wsp., Analiza ryzyka interakcji pomiędzy żywnością a lekami w wybranych grupach chorych – badanie pilotażowe, Żywienie Człowieka i Metabolizm 2002; 26(1/2):29–42. 5. Sobotta Ł. i wsp., Interakcje lek – żywność, Bromatologia i Chemia Toksykologiczna 2011; 44(1): 95 103. 6. Piotrowicz J. i wsp., Statyny i ich interakcje z pożywieniem, Bromatologia i Chemia Toksykologiczna 2008;4: 1023–1029. 7. Korzeniowska K. i wsp., Interakcje leków z pożywieniem. Farmacja Współczesna 2008;1: 24–30. 8. Suliburska J., Interakcje doksycykliny z pożywieniem, Farmacja Współczesna 2011;4: 83–84 Pełna bibliografia dostępna u autorki.  

Przerost bakteryjny jelita cienkiego Częstym i dokuczliwym objawem zgłaszanym przez pacjentów klinik gastroenterologicznych oraz poradni dietetycznych są zaburzenia żołądkowo-jelitowe określane mianem przelewania i kurczenia w jamie brzusznej. Niejednokrotnie przyczyną powyższego stanu rzeczy jest nadmierny rozrost bakterii w obrębie jelita cienkiego (SIBO). Bakterie fermentują i powodują powstawanie nieprzyjemnych dla pacjenta dolegliwości. Najczęściej stwierdzane szczepy bakteryjne to Escherichia Coli, Enterococcus spp., Klebsiella pneumonia oraz Proteus mirabilis. Opisywane zaburzenie jest wywołane przez wiele różnych czynników: trzeba jednak wiedzieć, że również błędy dietetyczne mogą powodować nadmierny rozrost bakterii. Dietetyczni winowajcy SIBO to dieta o wysokiej zawartości mono- i dwusacharydów (słodycze, cukier, owoce, soki owocowe itp.), ale również umiarkowane nawet spożycie alkoholu. Objawy kliniczne SIBO to uczucie wzdęcia, dyskomfort i przelewanie w jamie brzusznej oraz zmiana rytmu wypróżnień. Obecnie w bardzo łatwy i nieinwazyjny dla pacjenta sposób można rozpoznać SIBO przy użyciu wodorowego testu oddechowego. Test polega na przyjęciu pożywki w postaci laktulozy (cukier, który nie ulega trawieniu w przewodzie pokarmowym), a następnie wykonywaniu wydechów do specjalnego urządzenia. Aparat dokonuje pomiaru ilości wodoru w wydychanym powietrzu, który jest ekwiwalentem aktywności bakteryjnej. W uproszczeniu: im więcej wodoru, tym więcej bakterii w jelicie cienkim. Test cechuje się stosunkowo wysoką czułością (60–90 proc.) oraz swoistością (85 proc.). Jak się okazuje, SIBO występuje także w przebiegu schorzeń, które nie zawsze są bezpośrednio związane z przewodem pokarmowym. Co ciekawe, obecnie coraz częściej stwierdza się SIBO u osób z nadmierną masą ciała. W terapii SIBO podkreśla się konieczność leczenia jednostki podstawowej, która prowadzi do nadmiernego rozrostu bakterii w obrębie jelita, eradykacji bakteryjnej (antybiotykoterapia), terapię probiotykami(Lactobacillus casei, Lactobacillus plantarum, Streptococcus faecalis, Bifidobacterium brevis), a także zindywidualizowanej terapii żywieniowej. W leczeniu dietetycznym zwraca się uwagę na ograniczenie zawartości cukrów prostych i oligosacharydów (sacharoza, laktoza), zwiększenie udziału tłuszczów w diecie, zwłaszcza w postaci tłuszczu MCT (trójglicerydy o średniej długości łańcuchów kwasów tłuszczowych) oraz na uzupełnienie niedoborów składników odżywczych, przede wszystkim witamin rozpuszczalnych w tłuszczach, witaminy B12 oraz składników mineralnych. Najskuteczniejsza dieta Kolejnym istotnym zagadnieniem współczesnej dietetyki jest dieta odchudzająca. W literaturze popularnonaukowej co jakiś czas można znaleźć doniesienia na temat spektakularnych efektów diet, które ograniczają podaż węglowodanów (diety wysokobiałkowe lub wysokotłuszczowe). Dieta CRDs (Carbohydrate Resticted Diets) dostarcza 25–30 proc. energii w postaci węglowodanów, 25–30 proc. W postaci białka, natomiast 45–50 proc. całodziennej podaży energii stanowi tłuszcz. Z fizjologicznego punktu widzenia nadmiar węglowodanów dostarczanych wraz z codzienną dietą nasila syntezę tłuszczu oraz powstawanie lipoprotein LDL (tzw. zły cholesterol). Wielu naukowców twierdzi, że diety o obniżonej zawartości węglowodanów prowadzą do zmniejszenia stężenia cholesterolu całkowitego oraz podwyższenia stężenia cholesterolu frakcji HDL w surowicy krwi. Dieta CRDs pozwala na szybką redukcję masy ciała, co jest bardzo pożądane z punktu widzenia pacjenta, jednakże należy mieć na uwadze zagrożenia wynikające z nadmiernego ograniczenia węglowodanów w diecie. Długotrwały niedobór węglowodanów w diecie może przyczynić się do powstania zaparć, zwiększenia ryzyka osteoporozy, a także niedoborów witamin i składników mineralnych. Jednocześnie w badaniach naukowych podkreśla się fakt, że na redukcję masy ciała wpływa przede wszystkim deficyt energetyczny, a nie skład jakościowy diety. Porównując wpływ diety niskowęglowodanowej czy wysokobiałkowej oraz niskotłuszczowej – ubogoenergetycznej okazuje się, że w okresie pierwszych sześciu miesięcy dieta niskowęglowodanowa jest faktycznie bardziej skuteczna w przyspieszeniu redukcji masy ciała, aczkolwiek po roku stosowania powyższych modeli żywieniowych uzyskiwane są wyniki porównywalne. Rodzi się zatem pytanie, czy jest sens obciążać organizm dietami wysokotłuszczowymi czy wysokobiałkowymi, które często są dla pacjenta trudne do zaakceptowania, chociażby z tytułu doznań organoleptycznych? Dodatkowo naukowcy podkreślają, że przewlekłe stosowanie diety niskowęglowodanowej wiąże się ze zwiększonym ryzykiem zgonów. Istotne znaczenie ma również rodzaj tłuszczu dostarczanego w takiej diecie. Podaż tłuszczu zwierzęcego wiąże się z 23-proc. wzrostem ryzyka zgonów, z kolei tłuszcz roślinny jest związany z 20-proc. Zmniejszeniem ryzyka zgonów. Według ostatnich wytycznych amerykańskich diety stosowane w redukcji masy ciała o zawartości białka wyższej niż 35 proc. ogólnej podaży energii oraz zawartości węglowodanów niższej niż 45 proc. ogólnej podaży energii, nie są bardziej efektywne w uzyskiwaniu redukcji masy ciała niż diety o umiarkowanej zawartości składników odżywczych. Dodatkowo powyższe diety (> 35 proc. Energii z białka i < 45 proc. energii z węglowodanów) mogą pogarszać stan zdrowia i nie są rekomendowane w leczeniu otyłości. Biorąc pod uwagę skuteczność diet odchudzających, liczy się przede wszystkim motywacja wewnętrzna pacjenta i dążenie do wyznaczonego celu. Okazuje się, iż stosowanie czynników zwiększających przestrzeganie rekomendacji żywieniowych: kontakt telefoniczny, zawarcie umowy, video, informacja zwrotna (feedback) i połączenie różnych interwencji podnosi skuteczność terapeutyczną zaleceń. Prewencyjne modele żywieniowe Dieta, która może również sprzyjać redukcji masy ciała, ale jest stosowana przede wszystkim leczniczo u pacjentów z problemami kardiologicznymi, to dieta DASH (Dietary Approach to Stop Hypertension). Dieta ta jest uznanym modelem żywieniowym stosowanym w prewencji i terapii nadciśnienia tętniczego krwi. W obecnych doniesieniach naukowych można znaleźć wyniki badań wskazujące na skuteczność diety DASH/SRD (SRD – Sodium Restricted Diet – 1150 mg so-du/2100 kcal, czyli dieta z ograniczoną podażą sodu) u pacjentów z niewydolnością serca, z zachowaną frakcją wyrzutową HFPEF (Heart Failure with Preserved Ejection Fraction). Frakcja wyrzutowa to wartość, która pozwala ocenić stan serca oraz oszacować ryzyko nagłej śmierci sercowej. Stosowanie diety DASH/SRD u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym krwi i HFPEF poprawia podatność rozkurczową mięśnia lewej komory oraz zwiększa elastyczność mięśnia komór serca, wpływając tym samym na poprawę stanu zdrowia pacjenta kardiologicznego. Jednym słowem z aktualnych badań wynika, że dieta DASH/SRD jest zalecanym modelem żywieniowym dla pacjentów z nadciśnieniem tętniczym krwi i HFPEF. Innym problemem, który często trapi pacjentów poradni metabolicznych, jest cukrzyca. Terapia żywieniowa w prewencji i leczeniu cukrzycy typu 2 odgrywa istotną rolę, o czym świadczą liczne doniesienia naukowe z lat ubiegłych. Z badań naukowych przeprowadzonych w 2014 r. wynika, że zastosowanie prewencyjnej terapii żywieniowej o zbilansowanej zawartości składników odżywczych (dieta DASH, dieta śródziemnomorska) pozwala na aż 20-proc. spadek ryzyka rozwoju cukrzycy typu 2. Prewencyjne modele żywieniowe polegają na podaży w codziennej diecie produktów spożywczych o wysokiej zawartości włókna pokarmowego, warzyw, owoców, suchych nasion roślin strączkowych, tłuszczów roślinnych oraz orzechów. W najnowszych doniesieniach naukowych porównywano skuteczność dwóch terapii żywieniowych w leczeniu zespołu metabolicznego (współistnienie otyłości brzusznej oraz zaburzeń gospodarki lipidowej i węglowodanowej). Tradycyjny model żywieniowy to dieta według AHA (American Heart Association), natomiast niestandardową opcją terapeutyczną jest dieta RESMENA. Na uwagę zasługuje fakt, iż model RESMENA dostarcza tylko 40 proc. Energii w postaci węglowodanów, natomiast wytyczne amerykańskie wskazują, że minimalna zawartość węglowodanów w diecie redukującej masę ciała to 45 proc. ogólnej podaży energii. Pozytywną cechą diety RESMENA jest większa częstotliwość spożywanych posiłków oraz zawartość w diecie składników odżywczych o działaniu bioaktywnym, które wpływają korzystnie na parametry metaboliczne. W dużym badaniu klinicznym udowodniono, że model RESMENA spowodował większą redukcję masy ciała, zmniejszenie wskaźnika masy ciała BMI i obwodu talii oraz zmniejszenie aktywności enzymów wątrobowych (ASPAT, ALAT) w porównaniu do tradycyjnej diety według AHA. Ostatecznie uznano, że model żywieniowy RESMENA jest korzystną opcją terapeutyczną w długofalowym leczeniu cech zespołu metabolicznego. Jaja są zdrowe Z najnowszych doniesień naukowych wynika, że konsumpcja jaj kurzych wpływa korzystnie na parametry profilu lipidowego. Tradycyjne i zarazem wieloletnie podejście dietetyczne eliminujące spożycie jaj, a szczególnie żółtek, u pacjentów z chorobami serca okazuje się bezpodstawne. W badaniach amerykańskich udowodniono, że codzienna konsumpcja trzech jaj (równoważnik około 534 mg cholesterolu) powoduje uczucie sytości, poprawia parametry profilu lipidowego (obniża stężenie lipoprotein LDL oraz cholesterolu całkowitego, zwiększa stężenie cholesterolu frakcji HDL) oraz hamuje odpowiedź zapalną organizmu (spadek stężenia białka C reaktywnego oraz TNF-α). Ponadto konsumpcja jaj podwyższa stężenie adiponektyny (ochronnej adipokiny) i zwiększa aktywność acylotransferazy lecytynowo-cholesterolowej (LCAT) odpowiadającej za estryfikację cholesterolu w osoczu. Okazuje się, że nie tylko konsumpcja jaj jest zbawienna dla pacjentów z hipercholesterolemią. Codzienne spożywanie grejpfrutów, migdałów czy orzechów włoskich również wpływa korzystnie na parametry profilu lipidowego. Znaczenie diety portfolio Działanie hipolipemizujące odnotowano także w wyniku stosowania diety portfolio. Dieta ta polega na zwiększonej podaży fitosteroli, błonnika rozpuszczalnego i białka roślinnego. W badaniach kanadyjskich udowodniono, że dieta portfolio jest tak samo skuteczna w terapii zaburzeń profilu lipidowego, jak leczenie farmakologiczne statynami. W diecie portfolio ogranicza się podaż tłuszczów zwierzęcych i dobiera takie produkty, które mają udowodniony wpływ na obniżenie stężenia cholesterolu (soja, błonnik, orzechy, sterole i stanole roślinne itp.). Zaleca się chociażby spożycie około pięciu migdałów dziennie z uwagi na wysoką zawartość fitosteroli. Jaja również stanowią istotny składnik odżywczy diety laktoowowegetariańskiej. Dużym wyzwaniem w diecie laktoowowegetarian jest pokrycie zapotrzebowania na kwasy EPA/DHA (kwas eikozapentaenowy/ dokozaheksaenowy). Podstawowe źródło pokarmowe kwasów EPA/DHA to ryby morskie, których laktoowowegetarianie nie konsumują. Organizm ludzki jest w stanie samodzielnie zsyntetyzować kwasy EPA/DHA, jeśli wraz z dietą zostanie dostarczony kwas α-linolenowy. Bogate źródło kwasu α-linolenowego stanowią nasiona lnu, soja, orzechy włoskie oraz algi morskie. Kury karmione nasionami lnu, soją oraz algami morskimi dostarczają jaj bogatych w kwasy tłuszczowe z rodziny omega-3. Jednak porównując skuteczność podaży jaj wzbogacanych kwasami tłuszczowymi omega-3 ze spożyciem orzechów włoskich, stwierdzić należy, że te ostatnie mają bardziej korzystny wpływ na parametry profilu lipidowego (większy spadek stężenia cholesterolu całkowitego i trójglicerydów). Dieta okinawska i jaśminowa herbata Nie da się ukryć, że współcześnie kultura, ale również medycyna jest w dużej mierze zorientowana na młodość. Chcemy żyć dłużej, ale jednocześnie pragniemy cieszyć się zdrowiem i pełnią sił witalnych. Wraz ze starzeniem się społeczeństwa przybywa chorób związanych z wiekiem. Modelem żywieniowym szczególnie polecanym w prewencji chorób przewlekłych związanych ze starzeniem się jest dieta okinawska. Okazuje się, że mieszkańcy Okinawy są jedną z najzdrowszych i najdłużej żyjących populacji seniorów na całym świecie. Dieta okinawska polega na podaży składników biologicznie aktywnych oraz antyoksydantów, natomiast spożywane produkty odznaczają się wysoką zawartością włókna pokarmowego oraz niskim indeksem glikemicznym. Dieta okinawska posiada wspólne elementy z dietą śródziemnomorską, dietą portfolio oraz DASH. W diecie okinawskiej dominują zielonolistne warzywa, nasiona roślin strączkowych i jadalne korzenie, a szczególnie dużą popularnością cieszą się słodkie ziemniaki (ipomoea batatas), okra (ketmia jadalna), soja, wodorosty, gorzki melon oraz japońska rzodkiew (daikon). Charakterystyczny jest również szeroki asortyment ziół i przypraw (np. kurkuma), które używane są zamiast soli kuchennej. W diecie dominuje podaż jedno- oraz wielonienasyconych kwasów tłuszczowych, a stosunek kwasów omega-6 do omega- 3 jest niski. Charakterystyczną cechą diety okinawskiej jest codzienna konsumpcja jaśminowej herbaty sanpin oraz umiarkowane spożycie alkoholu, najczęściej w postaci awamori (alkohol otrzymywany w procesie destylacji ryżu), a także niskie spożycie produktów nabiałowych. Cechą charakterystyczną diety okinawskiej jest również duża różnorodność spożywanych produktów, w myśl idei głoszonej przez japońskiego ministra zdrowia, który postuluje, że prawidłowa dieta codzienna powinna się składać z co najmniej 30 różnych artykułów spożywczych. Liczba stosunkowo duża w odniesieniu do diety przeciętnego Polaka, jednak jeśli jest szansa na zwiększenie młodzieńczej witalności, z pewnością warto spróbować.  Podsumowanie Zaburzenia dyspeptyczne (przykre objawy żołądkowo-jelitowe) często zgłaszane przez pacjentów klinik gastroenterologicznych oraz poradni dietetycznych mogą być skutkiem nadmiernego rozrostu bakteryjnego w obrębie jelita cienkiego (tzw. SIBO). U pacjentów z SIBO zastosowanie znajduje dieta z ograniczeniem zawartości cukrów prostych i oligosacharydów (sacharoza, laktoza). Wskazane jest także uzupełnienie deficytu witamin i składników mineralnych. Przewlekłe stosowanie odchudzającej diety niskowęglowodanowej może przyczynić się do powstania zaparć, zwiększenia ryzyka osteoporozy, a także niedoborów witamin i składników mineralnych. Dieta DASH/SRD jest zalecanym modelem żywieniowym dla pacjentów z nadciśnieniem tętniczym krwi oraz pacjentów z niewydolnością serca z zachowaną frakcją wyrzutową (HFPEF). Codzienna konsumpcja trzech jaj stymuluje uczucie sytości, poprawia parametry profilu lipidowego, obniża stężenie lipoprotein LDL oraz cholesterolu całkowitego, zwiększa stężenie cholesterolu frakcji HDL oraz hamuje odpowiedź zapalną organizmu. Dieta okinawska („długowieczności”) jest zalecanym modelem żywieniowym w prewencji chorób przewlekłych związanych ze starzeniem się. Dieta polega na podaży składników biologicznie aktywnych oraz antyoksydantów, a także spożyciu produktów odznaczających się wysoką zawartością włókna pokarmowego.   Wybrana literatura: 1. Burns-Whitmore B., Haddad E., Sabate J., Effects of supplementing n-3 fatty acids enriched eggs and walnuts on cardiovascular disease risk markers in healthy free-living lacto-ovo-vegetarians: a randomized, crossover, free-living intervention study, Nutrition Journal 2014. 2. Blesso C.N, Andersen C.J., Barona J., Effects of carbohydrate restriction and dietary cholesterol provided by eggs on clinical risk factors in metabolic syndrome, The Journal of Clinical Lipidology 2013. 3. Blesso C.N., Andersen C.J., Barona J., Whole egg consumption improves lipoprotein profiles and insulin sensitivity to a greater extent than yolk-free egg substitute in individuals with metabolic syndrome, Metabolism 2013. 4. Gabbard S.L., Lacy B.E., Levine G.M, The impact of alcohol consumption and cholecystectomy on small intestinal bacterial overgrowth, Digestive Diseases and Sciences 2014. 5. Grace E., Shaw C., Whelan K., Review article: small intestinal bacterial overgrowth – prevalence, clinical features, current and developing diagnostic tests, and treatment, Alimentary Pharmacology & Therapeutics 2013. 6. Hummel S.L., Seymour E.M., Brook R.D., Low-sodium DASH diet improves diastolic function and ventricular arterial coupling in hypertensive heart failure with preserved ejection fraction, Circulation Heart Failure 2013. 7. Iglesia R., Lopez-Legarrea P., Abete I., A new strategy for long-term treatment of the metabolic syndrome is compared with the American Heart Association (AHA) guidelines: the MEtabolic Syndorme Reduction in Navarra (RESMENA) project, British Journal of Nutrition 20142. 8. Li P., Xu J., Shi Y., Association between zinc intake and risk of digestive tract cancers: A systematic review and meta-analysis, Clinical Nutrition 2014. 9. Report of the Dietary Guidelines Advisory Comittee on the Dietary Guidelines for Americans 2010. 10. Willcox D.C., Scapagnini G., Willcox B.J., Healthy aging diets other than the Mediterranean: A focus on the Okinawan diet, Mechanisms of Ageing and Development 2014.  

Naukowcy potwierdzają bowiem, że spożycie błonnika przez osoby dorosłe jest zbyt niskie, aby zapobiegać chorobom dietozależnym. Błonnik pokarmowy, nazywany również włóknem pokarmowym, należy do węglowodanów złożonych i składa się z celulozy, ligniny, hemicelulozy, gum, pektyn i śluzów. Jest niezbędny dla organizmu, pozwala go odkwaszać oraz zwiększa objętość stolca, co pobudza ruchy perystaltyczne jelit, po czym wydalane zostają zbędne produkty przemiany materii oraz toksyny. Według Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) optymalne spożycie błonnika to 20-40 gramów dziennie. Celuloza i lignina Każda frakcja błonnika jest niezmiernie ważna. Celuloza występuje w ziarnach zbóż, świeżych warzywach i owocach. Dzięki temu, że jest nierozpuszczalna w wodzie, poruszając się przez jelita zbiera wszystkie produkty przemiany materii, oczyszczając organizm z toksyn oraz reguluje poziom glukozy we krwi. Zapobiega zaparciom, a to ogranicza z kolei ryzyko powstawania nowotworów jelita grubego. W czystej postaci celuloza jest białą, pozbawioną smaku i zapachu substancją, a za jej trawienie odpowiedzialna jest grupa enzymów – celulazy. Ligninę można znaleźć w ziarnach zbóż i niektórych warzywach, a jej rolą jest usuwanie nadmiaru kwasów żółciowych oraz cholesterolu LDL, średnio o 5-10 proc. Zapobiega tworzeniu się kamieni żółciowych, a także powstawaniu nowotworów dolnego odcinka układu pokarmowego. Częściowo rozpuszczalnym związkiem w wodzie jest hemiceluloza występująca w produktach zbożowych i kaszach. Również pozytywnie wpływa na układ pokarmowy. Pektyny, które można znaleźć w owocach, są odpowiedzialne za obniżenie poziomu kwasów żółciowych, a także wraz z gumami i śluzami – cholesterolu. Źródła błonnika Największe ilości błonnika pokarmowego zawierają produkty zbożowe, kasze oraz warzywa i owoce. Dzięki nim ściany żołądka są rozciągane, a uczucie sytości większe. Błonnik obecny też jest w suplementach, przygotowywanych na bazie naturalnych produktów. Badania potwierdzają, iż zwiększenie ilości błonnika w posiłkach tylko o 7 proc. wpływa na zmniejszenie wystąpienia ryzyka chorób układu krążenia oraz chorób serca. Błonnik rozpuszczalny w wodzie poprzez zwiększenie mas kałowych reguluje pracę jelit, a dzięki temu pomaga w wydalaniu toksycznych związków. Wytwarza żele, które pokrywają jelita, zmniejszając w ten sposób ilość kwasów żółciowych oraz cholesterolu. Błonnik i dieta wegetariańska Naukowcy już dawno potwierdzili, iż cholesterol całkowity u wegetarian był niższy od osób spożywających pożywienie pochodzenia zwierzęcego, co jest związane z ilością spożywanego błonnika. Błonnik zmniejsza także wchłanianie glukozy, więc wzrost insuliny nie jest gwałtowny, a dzięki temu nie występuje uczucie „wilczego apetytu” lub chęci podjadania. Ma istotny wpływ na zmniejszenie ryzyka wystąpienia zaparć, otyłości, cukrzycy, kamicy żółciowej, nowotworów jelita grubego czy żylaków odbytu. Nadmierne spożycie błonnika może nam jednak zaszkodzić - może chociażby zmniejszać wchłaniania tłuszczów, a więc utrudniać przyswojenia witamin A, D, E, K. W Polsce mamy jednak na razie problem z niedoborami, niż z nadmiarem. Specjaliści podkreślają, że oprócz spożywania owoców, warzyw, zbóż i nasion roślin strączkowych, powinniśmy naszą dietę poszerzyć o produkty spożywcze wzbogacone w błonnik pokarmowy. Wybrana literatura: 1. O’Kelly S., Andersen K., Capewell S., Bringing prevention to the population: an important role for cardiologists in policy-making, European Heart Journal, 2011; 32: 1964-1967. 2. Roberfroid M., The Bifidogenic Nature of Chicory Inulin and Its Hydrolysis Products, The Journal of Nutrition, 1998; 128: 11-19. 3. Rowland I., Current level of consensus on probiotic science. Report of an expert meeting- London, 2009, Gut Microbes 1:6, 436-439, 2010. 4. Szostak W.B., Cichocka A .: Dieta śródziemnomorska w profilaktyce kardiologicznej. Monografia dla lekarzy. Gdańsk, Via Medica, 2009. 5. Zalega J. Szostak-Węgierek D., Żywienie w profilaktyce nowotworów. Część I. Polifenole roślinne, karotenoidy, błonnik pokarmowy, Problemy Higieny i Epidemiologii, 2013, 94(1): 41-49.

Śniadanie bogate w białko sprzyja odchudzaniu. Naukowcy z Missouri uważają, że wystarczy 35 g wysokiej jakości protein na zdrowy początek dnia. Stare przysłowie mówi: „Śniadanie zjedz jak król, obiadem podziel się z przyjacielem, a kolacje oddaj wrogowi”. Choć powstało w czasach, gdy na temat fizjologii żywienia wiedziano niewiele i o zdrową dietę dbano intuicyjnie, to przysłowie te znajduje wiele potwierdzeń w nowych odkryciach naukowych. Niestety bardzo wielu osobom nie przemawiają do wyobraźni porzekadła. Dlatego też problem pomijania śniadania jest dosyć powszechny. Naukowcy szacują, że około 60 procent młodych ludzi pomija śniadanie przynajmniej 4 razy w tygodniu. Śniadanie z białkiem Tymczasem śniadanie jest ważnym elementem diety chroniącej ludzi przed otyłością. Te królewskie powinno zawierać 35 gram wysokiej jakości białek - uważają eksperci z Uniwersytetu Missouri. Sugerują oni, że osoby, które spożywały taki posiłek były mniej narażeni na przybieranie masy tłuszczowej, zmniejszyły ogólną liczbę spożywanego jedzenia w ciągu dnia, uczucie głodu i wahania glukozy. Badacze pod kierownictwem dr Heather Leidy postanowili przebadać młodych ludzi cierpiących na nadwagę porównując ich śniadania. Część pomijała śniadania (5-7 razy w tygodniu), część jadła normalne posiłki, część z kolei śniadania o podwyższonej zawartości białka. Badanie trwało 12 tygodni. 400 kalorii mniej Okazało się, że grupa, która jadła wysokobiałkowe śniadanie zredukowała dzienne spożycie kalorii o 400. Zauważono u nich także spadek masy tłuszczowej ciała. Dr Heather Leidy zauważyła także, że zjedzenie porannego posiłku zawierającego 35 gram białek było związane z mniejszymi wahaniami glukozy we krwi, niż w pozostałych grupach. Zmiany poziomu glukozy są z kolei związane z ryzykiem wystąpienia cukrzycy 2-typu. ŹRÓDŁA A pilot study examining the effects of consuming a high-protein vs normal-protein breakfast on free-living glycemic control in overweight/obese ‘breakfast skipping’ adolescents. International Journal of Obesity //www.solgar.pl/

Prezentujemy przepis na spaghetti z wykorzystaniem produktów marki Ponti i Olitalia. Składniki na 4 porcje: • 500 g makaronu spaghetti • słoiczek pomidorów suszonych na słońcu w oleju Ponti • 300 g sera gorgonzola • 250 ml śmietany do sosów 18% lub kremówki 30% • 1 średnia cebula • 4 ząbki czosnku • oliwa z oliwek extra vergine Olitalia • 3 garści rukoli • ½ łyżeczki gałki muszkatołowej • sól i pieprz (opcjonalnie) Sposób przygotowania: Na rozgrzaną patelnię z oliwą wrzuć drobno pokrojoną cebulę oraz czosnek i zeszkli je. Pomidory pokrój w kostkę i dorzuć na patelnię. Dodaj śmietanę, pokruszony ser gorgonzola oraz gałkę. Sos zredukuj do odpowiadającej Ci gęstości. Opcjonalnie dopraw go solą i pieprzem. Sos podawaj z ugotowanym al dente makaronem i rukolą. Więcej inspirujących przepisów znajdziesz na: www.indexfood.pl oraz na www.facebook.com/kuchnia.wloska

Barszcz z uszkami to danie, które obowiązkowo musi pojawić się na wigilijnym stole w każdym polskim domu. Chcąc uatrakcyjnić tę kultową potrawę,jednocześnie pozostając jak najbliżej tradycji, warto uszka zastąpić włoskimi pierożkami Trotellini marki Arrighi. W wielu domach samodzielne przygotowywanie przysmaków wigilijnych to pierwszy etap świętowania. Lepienie uszek czy pierogów wymaga jednak sporej ilości czasu, a nie każdy nim dysponuje. Alternatywą mogą być włoskie pierożki Tortellini marki Arrighi, które wprowadzą do naszej kuchni nutkę ekstrawagancji i dostarczą nowych smakowych wrażeń.Ich sekret to cienkie, długo wałkowane ciasto bazujące na recepturze tradycyjnych włoskich makaronów. Do wyboru mamy trzy smaki: grzybowy – z dodatkiem borowika szlachetnego, serowy – z nadzieniem z sera pasta filata i ricotty oraz mięsny – z szynką prosciutto. Firma Index Food powstała w 1988 r. Zajmuje się importem i dystrybucją markowych produktów spożywczych, a od 1997 r. jej misją stało się promowanie walorów zdrowotnych, kulinarnych oraz smakowych przede wszystkim kuchni śródziemnomorskiej. Wszystkie dystrybuowane produkty tworzą bogatą ofertę, dzięki której można stworzyć szereg dań charakterystycznych dla południa Europy. Index Food posiada w swej ofercie produkty takich marek jak: Olitalia, Valfrutta, DeCecco, Arrighi, Grand’Italia, Callipo, Ponti, Serpis, Limmi, Sunquick, Toblerone, Daim i Ricola, a także Corny, Loacker i Schwartau. Index Food Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Sp. k. ul. Jana III Sobieskiego 98 62-030 Luboń k. Poznania tel. (61) 810 60 90 fax (61) 810 50 62 office@indexfood.pl www.indexfood.pl

INSTYTUT  ŻYWNOŚCI  I  ŻYWIENIA prof. dra med. Aleksandra Szczygła NATIONAL FOOD AND NUTRITION INSTITUTE     INFORMACJA PRASOWA Warszawa, 24.11.2016 r.   II Narodowy Kongres Żywieniowy będzie poświęcony nowotworom Jak można zmniejszyć zachorowalność na nowotwory złośliwe w Polsce ─ w oparciu o aktualną wiedzę naukową z obszaru medycyny, biochemii i dietetyki? Odpowiedź na to pytanie będzie można uzyskać już 27 stycznia 2017 r. w Warszawie podczas II Narodowego Kongresu Żywieniowego na PGE Narodowym. W programie kongresu, organizowanego przez Instytut Żywności i Żywienia (IŻŻ), przewidzianych jest kilkanaście wykładów poruszających różne aspekty żywieniowego zapobiegania i leczenia chorób nowotworowych oraz żywieniowych czynników ryzyka. Wykładowcami będą uznani eksperci z IŻŻ oraz kilku innych ośrodków naukowych i medycznych w Polsce. Dlaczego przetworzona żywność może być rakotwórcza? Jaki wpływ na rozwój nowotworów mają zanieczyszczenia żywności? Czy należy się obawiać substancji dodatkowych w produktach spożywczych? – to tylko niektóre z ciekawych tematów, jakie będą poruszane w trakcie kongresu podzielonego na cztery odrębne sesje. Sesja I pozwoli przedstawić najnowsze badania naukowe IŻŻ ukazujące m.in. jak zmiany w żywieniu i stylu życia Polaków z ostatnich kilkudziesięciu lat wpłynęły na występowanie różnych nowotworów złośliwych. W sesji II, poświęconej profilaktyce, omówione zostaną praktyczne zalecenia dotyczące żywienia i aktywności fizycznej oraz odbędzie się debata, w której udział wezmą m.in. przedstawiciele Ministerstwa Zdrowia i Polskiej Unii Onkologii. Sesja III poświęcona będzie żywieniu i aktywności fizycznej osób chorych na nowotwory z zaburzeniami stanu odżywienia. Jej uczestnikami będą eksperci m.in. z  Centrum Zdrowia Dziecka, Polskiego Towarzystwa Żywienia Pozajelitowego, Dojelitowego i Metabolizmu oraz AWF we Wrocławiu. Sesja IV poświęcona będzie rekomendacjom dotyczącym stylu życia dla osób po wyleczeniu nowotworu. Jej uczestnikami będą m.in. przedstawiciele Centrum Edukacji Zdrowotnej w Warszawie i AWF we Wrocławiu. Szczegółowy program wydarzenia, formularze zgłoszeniowe i inne ważne informacje znaleźć można na stronie internetowej: //kongres-zywieniowy.waw.pl/  

                 

Poniżej prezentujemy link zawierający nazwiska osób, które uczestniczyły w 2016 roku w Akademii Dietetyka //land.e-forum.pl/mob-certyfikowana-roczna-akademia-dietetyka-lista-uczestnikow/