Pomiędzy składnikami odżywczymi spożywanymi wraz z pokarmem występuje zarówno synergizm, jak i antagonizm składników. Synergizm składników odżywczych to zjawisko, w którym różne składniki odżywcze działają wspólnie, wzmacniając swój korzystny wpływ na organizm. Inaczej mówiąc – efekt synergiczny występuje, gdy kombinacja pewnych składników odżywczych działa lepiej niż suma ich oddzielnych działań. Antagonizm składników odżywczych to zjawisko, w którym pewne składniki odżywcze hamują lub ograniczają wchłanianie, transport lub działanie innych składników. Innymi słowy, działanie jednego składnika może utrudniać lub blokować przyswajanie drugiego. To dokładne przeciwieństwo synergizmu. Wchłanianie pokarmów przez jelito oraz późniejszy ich metabolizm są w pewnym stopniu uzależnione od dostępności innych składników odżywczych. Magnez i witamina D to dwa niezbędne składniki odżywcze, które są niezbędne dla prawidłowego funkcjonowania różnych narządów. Magnez pomaga w aktywacji witaminy D, która wpływa na regulację homeostazy wapnia i fosforu, wpływając na wzrost i utrzymanie zdrowych kości. Wszystkie enzymy metabolizujące witaminę D wydają się wymagać magnezu, który działa jako kofaktor w reakcjach enzymatycznych w wątrobie i nerkach. Niedobór któregoś z tych składników odżywczych jest związany z różnymi schorzeniami, takimi jak deformacje szkieletu, choroby serca oraz zespół metaboliczny. Dlatego ważne jest, aby dostarczyć zalecaną ilość magnezu, aby uzyskać optymalne korzyści z witaminy D.
Dział: Suplementy
Autor artykułu podkreśla znaczenie wyboru właściwych dodatków do suplementów, które wpływają na ich jakość i bezpieczeństwo. W artykule wskazuje się, że pewne dodatki, takie jak witaminy, minerały, aminokwasy, prebiotyki i probiotyki, są bezpieczne i wartościowe w suplementacji. Jednak autor ostrzega przed szkodliwymi dodatkami, takimi jak sztuczne substancje chemiczne i zaleca ostrożność przy wyborze. W artykule podkreśla się także znaczenie konsultacji z profesjonalistą zdrowia przed rozpoczęciem suplementacji.
Kwas masłowy należy do krótkołańcuchowych kwasów tłuszczowych (SCFA). Mają one działanie przeciwzapalne, dlatego suplementacja maślanem może mieć duże znaczenie w leczeniu chorób zapalnych jelit. Działanie kwasu masłowego opiera się na regulacji limfocytów oraz wzmacnianiu integralności bariery jelitowej, wpływa także na prawidłowy skład i zachowanie równowagi mikrobioty jelitowej.
Kreatyna jest naturalnym związkiem syntetyzowanym z aminokwasów, który odgrywa istotną rolę w dostarczaniu energii do mięśni i mózgu. Badania wykazują, że kreatyna wpływa na plastyczność neuronów oraz dostarcza energii do mózgu. Starzenie się wiąże się ze spadkiem zdolności poznawczych, a suplementacja kreatyną może łagodzić ten proces. W artykule przedstawiono także badania, które sugerują, że suplementacja kreatyną może poprawić funkcje poznawcze u osób starszych, zwłaszcza w obszarach pamięci i przetwarzania poznawczego. Mechanizm poprawy wynika ze zwiększenia rezerwy energii dla mózgu.
Testosteron utożsamiany jest z męskością, płodnością, dobrostanem psychicznym oraz jakością życia. Kluczowa jest interpretacja poziomów testosteronu zarówno pod kątem norm laboratoryjnych, jak i obrazu klinicznego pacjenta. Dobry jakościowo sen, ruch, prawidłowa masa ciała i unikanie toksyn generujących stan zapalny w organizmie to kluczowe aspekty prawidłowej produkcji testosteronu. Suplementacja, zwłaszcza przy niedoborach kluczowych witamin i minerałów, również może efektywnie wpływać na wyższe poziomy hormonów, jakość życia i dobrostan psychiczny.
Karotenoidy należą do prekursorów witaminy A i są głównym dietetycznym źródłem tej witaminy. To naturalne pigmenty tetraterpenoidowe występujące w owocach i warzywach. Beta-karoten jest najbardziej znanym i najlepiej udokumentowanym z karotenoidów. Kojarzy się najczęściej z dobroczynnym wpływem na skórę, gdyż jest wykorzystywany jako składnik kosmetyków, a także nutrikosmetyków. Beta-karoten jest również zaliczany do nutraceutyków, składników żywności wykazujących pozytywny wpływ na zdrowie.
Wszelkie zaburzenia związane z gospodarką węglowodanową w ciele człowieka, stanowią poważne zagrożenia dla zdrowia. Wśród nich należy wymienić chociażby: stan przedcukrzycowy, cukrzycę, insulinooporność czy neuropatię cukrzycową. By przeciwdziałać tym zagrożeniom, należy skupić się na zapobieganiu i profilaktyce. Naszym sojusznikiem mogą być przede wszystkim odpowiednie wybory żywieniowe. Badania pokazują, że kluczowym jest ograniczenie szeroko pojętej „niezdrowej żywności”, charakteryzującej się wysokim indeksem glikemicznym. Oprócz tego dobre efekty może przynieść przejście na dietę wegetariańską. To właśnie produkty pełnoziarniste, warzywa czy owoce bogate w błonnik odgrywają istotną rolę w diecie antycukrzycowej.
Insulinooporność jest zaburzeniem metabolicznym, które ma istotny wpływ na rozwój cukrzycy typu 2 i innych powikłań metabolicznych. W ostatnich latach rośnie zainteresowanie wykorzystaniem ziół w potencjalnych terapiach wspomagających leczenie insulinooporności. W artykule omówiono kilka popularnych ziół, które osiągają obiecujące wyniki w tym kontekście. Są to m.in.: zielona herbata, ostropest plamisty, mniszek lekarski, czarnuszka oraz kozieradka.
Witamina B12, również znana jako kobalamina, jest niezbędna dla wielu funkcji organizmu, takich jak produkcja czerwonych krwinek, funkcjonowanie układu nerwowego i metabolizm. Istnieje kilka form witaminy B12, takich jak cyjanokobalamina, metylokobalamina, hydroksykobalamina i adenozylokobalamina. W przypadku niedoboru witaminy B12, należy zidentyfikować przyczynę i zastosować odpowiednią suplementację, uwzględniając biodostępność witaminy B12. Biodostępność zależy od formy suplementu, obecności czynnika wewnętrznego, zdrowia przewodu pokarmowego, stylu życia, interakcji leków i predyspozycji genetycznych. Wybór formy suplementu zależy od indywidualnych potrzeb, uwzględniających preferencje dietetyczne, trudności w połykaniu, specjalne wymagania dla kobiet w ciąży, specyfikę organizmów osób starszych i osób z zaburzeniami wchłaniania.
Zespół policystycznych jajników jest jednym z najczęściej występujących zaburzeń endokrynologicznych u kobiet, a także główną przyczyną zaburzeń owulacji. Obecnie do rozpoznania PCOS stosuje się kryteria rotterdamskie, które obejmują podwyższone stężenie androgenów (hiperandrogenizm), obraz policystycznych jajników w obrazie USG oraz brak owulacji lub zaburzenia cyklów owulacyjnych. Szacuje się, że zaburzenie może dotyczyć 5–15% kobiet w okresie prokreacyjnym. Wykazano zależność pomiędzy występowaniem nadmiernej masy ciała i insulinooporności a zespołem policystycznych jajników. W procesie leczenia udowodniono korzystne działanie metforminy oraz mio-inozytolu, które uwrażliwiają komórki na działanie insuliny, zmniejszając zjawisko insulinooporności. Mio-inozytol poprzez swoje korzystne działanie poprawia parametry gospodarki lipidowej oraz węglowodanowej, wpływając jednocześnie na poprawę funkcji jajników oraz zwiększenie płodności u kobiet.
Suplementacja DHA w okresie przedkoncepcyjnym ma ogromne znaczenie w odpowiednim funkcjonowaniu łożyska. Stężenie DHA w ciąży stopniowo spada, a spożycie z dietą u wielu osób może nie być wystarczające. DHA ma wpływ nie tylko na rozwój płodu, ale także na zmniejszenie ryzyka przedwczesnego porodu i rozwinięcia się depresji poporodowej.