Wydajność metaboliczna organizmu jest determinowana przez jakość diety, rytm odżywiania, właściwe nawodnienie oraz optymalny status składników mineralnych. Właściwy poziom witamin z grupy B, żelaza, magnezu, cynku i witaminy C warunkuje w organizmie prawidłową aktywność enzymów uczestniczących w wytwarzaniu energii komórkowej. Zrównoważone spożycie makroskładników, regularność posiłków i odpowiednie nawodnienie sprzyjają stabilności glikemii oraz ograniczają stres oksydacyjny. Mikrobiota jelitowa wspiera biodostępność składników odżywczych i uczestniczy w regulacji metabolizmu. Utrzymanie optymalnego poziomu energii wymaga synergii pomiędzy prawidłowym żywieniem, aktywnością fizyczną i właściwym statusem mikroskładników.
Dział: Fitoterapia
Artykuł przedstawia rolę wybranych roślin leczniczych we wzmacnianiu odporności na różnych poziomach odpowiedzi immunologicznej. Omówiono mechanizmy działania układu odpornościowego oraz podkreślono istotę wspierania bariery śluzówkowej, odpowiedzi nieswoistej i swoistej. Zaprezentowano rośliny o udokumentowanym działaniu immunostymulującym i immunomodulującym, takie jak porost islandzki, prawoślaz, babka lancetowata, aloes drzewiasty, brodziuszka wiechowata, jeżówka purpurowa, pelargonia afrykańska, czarny bez i imbir. Autor zwraca uwagę na konieczność świadomego stosowania immunomodulatorów, ponieważ nieodpowiednie dawkowanie może prowadzić do obniżenia odporności lub zaostrzenia chorób o podłożu autoimmunologicznym.
Choroba wrzodowa jest jednym z najczęstszych schorzeń występujących w obrębie przewodu pokarmowego. Szacuje się, że dotyczy ona 4–8% populacji na całym świecie. Choć leki syntetyczne odgrywają kluczową rolę w leczeniu tej choroby, a ich skuteczność została wielokrotnie potwierdzona, nie można ignorować pewnych skutków ubocznych, które mogą wystąpić w związku z ich długotrwałym stosowaniem.
Hiperandrogenizm u kobiet jest zaburzeniem endokrynologicznym, prowadzącym do nadmiernej produkcji androgenów, co skutkuje występowaniem takich objawów, jak hirsutyzm, trądzik, łysienie androgenowe oraz zaburzenia płodności. Objawy te w znacznym stopniu obniżają jakość życia pacjentek, wpływając nie tylko na ich zdrowie fizyczne, ale również na dobrostan psychiczny i funkcjonowanie społeczne. Ze względu na ograniczoną skuteczność dotychczasowych metod leczenia oraz ryzyko działań niepożądanych, konieczne jest poszukiwanie nowych, wielokierunkowych strategii terapeutycznych. W artykule przedstawiono potencjalną rolę probiotykoterapii, synbiotykoterapii oraz fitoterapii jako innowacyjnych uzupełnień standardowego leczenia hiperandrogenizmu, ze szczególnym uwzględnieniem ich wpływu na parametry hormonalne, metaboliczne oraz objawy kliniczne. Wyniki dotychczasowych badań sugerują, że takie podejścia mogą stanowić obiecujące wsparcie w poprawie jakości życia kobiet cierpiących na hiperandrogenizm, zwłaszcza w przebiegu zespołu policystycznych jajników.
Surowce lecznicze pochodzące z Chin są coraz częściej łączone z klasyczną medycyną europejską i zachodnim ziołolecznictwem. Dzięki badaniom klinicznym możemy wskazać nowe obszary zastosowań podstawowych ziół tradycyjnej medycyny chińskiej. Korzenie piwonii wykazują silne działanie przeciwzapalne i neuroochronne. Nasiona brzoskwini są źródłem amigdaliny o spodziewanej aktywności przeciwnowotworowej. Korzenie lukrecji chińskiej łagodzą przebieg rozrostu stercza oraz ułatwiają pielęgnację jamy ustnej.
Preparaty ziołowe mogą stanowić uzupełnienie terapii zaburzeń czynnościowych przewodu pokarmowego, do których należą: choroba refluksowa przełyku (GERD), dyspepsja czynnościowa, zespół jelita nadwrażliwego (IBS), wzdęcia i zaparcia czynnościowe. Zastosowanie w terapii zespołu jelita nadwrażliwego może znaleźć olejek mięty pieprzowej, a przy refluksie żołądkowo-przełykowym – kłącze ostryżu długiego. Warto pamiętać, że rośliny ziołowe (a szczególnie preparaty ziołowe zawierające wyekstrahowane części tych roślin) mogą wchodzić w interakcje z lekami farmakologicznymi.
Nieprawidłowy przebieg procesu trawienia zmniejsza dostępność substancji pokarmowych, co utrudnia właściwe odżywienie organizmu. Wiele popularnych roślin leczniczych wykazuje korzystny wpływ na funkcjonowanie wątroby, dróg żółciowych, żołądka i jelit, co pozwala na poprawny rozkład i przyswajanie pokarmów. Kurkuma wzmaga sekrecję żółci, imbir zwiększa objętość śliny, a mięta pieprzowa zmniejsza wzdęcia. Liście karczocha są cennym lekiem przeciwmiażdżycowym, natomiast liście rozmarynu wykazują działanie hepatoochronne.
W artykule przedstawiono potencjalne zastosowanie izoflawonów zawartych w koniczynie czerwonej (Trifolium pratense L.) jako naturalnej alternatywy dla hormonalnej terapii zastępczej (HRT) w łagodzeniu objawów menopauzy. Dzięki podobieństwu strukturalnemu do estrogenów, izoflawony te mogą wpływać korzystnie na redukcję uderzeń gorąca, poprawę gęstości mineralnej kości, profilu lipidowego oraz kondycji skóry i włosów, a także łagodzić objawy psychiczne, takie jak lęk czy depresja. Artykuł podkreśla bezpieczeństwo i skuteczność preparatów koniczyny czerwonej przy odpowiednim dawkowaniu, wskazując ją jako obiecującą opcję wspomagającą kobiety w okresie okołomenopauzalnym.
Podagrycznik pospolity to roślina występująca w zaroślach i skrajach lasów na terenie całej Europy. Z uwagi na delikatny smak od wieków była wykorzystywana do celów kulinarnych. Szczególną popularnością cieszyła się w czasie II wojny światowej, gdzie pełniła funkcję wiosennej nowalijki i ważnego wiosennego źródła witamin i mikroelementów.
Atopowe zapalenie skóry (AZS) to przewlekła dermatoza o charakterze zapalnym i nawrotowym. Częstość zachorowań wynosi ok. 20% u dzieci i 2–5% u dorosłych w populacji światowej. Do elementów patogenezy AZS należą czynniki genetyczne, immunologiczne i środowiskowe, a także uszkodzenia bariery naskórkowej. Suplementacja i fitoterapia, które wspierają regulację poziomu stanu zapalnego, poprawę funkcjonowania bariery skórnej i wywierają działanie immunomodulujące, mogą realnie wesprzeć pacjentów i poprawić stan skóry, a także poprawić jakość życia chorych. Do składników, które warto rozważyć w planowaniu suplementacji i fitoterapii pacjentów chorujących na AZS należą kwasy tłuszczowe omega-3 i omega-7, witamina D, taniny skondensowane oraz mieszanki ziołowe stosowane w tradycyjnej medycynie chińskiej.
Artykuł omawia, jak tradycyjna medycyna chińska (TCM) może pomóc w przygotowaniu organizmu na nadchodzącą zimę. Skupia się na zaleceniach dotyczących diety, ziół oraz stylu życia, które wspierają układ odpornościowy i utrzymanie równowagi energetycznej w chłodniejszych miesiącach. Szczególna uwaga została skierowana na znaczenie dostosowania codziennych nawyków do zmieniających się warunków atmosferycznych, by zminimalizować ryzyko chorób i poprawić ogólne samopoczucie w zimowym okresie.
