Obecna różnorodność nurtów dietetycznych sprawia, że trudno jest podjąć decyzję, która dieta jest najlepsza dla zdrowia. Wzrasta liczba osób z nadwagą i otyłością, a spożycie cukru również rośnie. Insulinooporność, związana głównie z tkanką tłuszczową trzewną, prowadzi do zaburzeń metabolicznych. Dieta niskowęglowodanowa, szczególnie w przypadku cukrzycy typu 2, wykazuje korzystne efekty, takie jak obniżenie hemoglobiny glikowanej. Badania sugerują również pozytywne skutki diety niskowęglowodanowej w przypadku nadwagi, otyłości i chorób neurologicznych. Dla kobiet z zespołem policystycznych jajników zaleca się dietę opartą na produktach o niskim indeksie glikemicznym. Niemniej jednak, dieta niskowęglowodanowa może być niewystarczająca dla intensywnie trenujących osób. Badania nad jej właściwościami trwają, a wyniki są obiecujące, jednak nie jest to idealny system żywieniowy dla każdego.
Dział: Diety
Choroba Hashimoto jest chorobą tarczycy, ale nie zawsze wiąże się z jej niedoczynnością. Może przez wiele lat przebiegać w stanie eutyreozy, jeśli jednak dojdzie do zniszczenia struktury tarczycy – przechodzi w stan hipotyreozy, czyli niedoczynności tarczycy. Objawami choroby Hashimoto są między innymi: wypadanie włosów, suchość skóry, zaburzenia metaboliczne oraz zła tolerancja zimna. Zarówno w chorobie Hashimoto, jak i insulinooporności nie ma ściśle określonego modelu żywienia. W insulinooporności zaleca się spożycie zwiększonej ilości błonnika, warzyw i owoców o niskim indeksie glikemicznym. Istotny w komponowaniu posiłków jest również ładunek glikemiczny potrawy, ponieważ nawet produkt o wysokim indeksie glikemicznym w dobrze zbilansowanym posiłku może osiągnąć niski ładunek glikemiczny.
Osteoporoza to choroba szkieletu charakteryzująca się niską gęstością mineralną kości, prowadzącą do osłabienia ich struktury i wzrostu podatności na złamania. Istotą problemu jest zaburzenie struktury wewnętrznej kości, w tym spadek masy kostnej. Osteoporoza występuje w kilku typach, zależnych od przyczyn i grupy wiekowej. Diagnostyka obejmuje badania densytometryczne, analizę poziomu minerałów i metody oceny ryzyka złamań w ciągu 10 lat. Profilaktyka i leczenie opierają się na prawidłowym żywieniu, uwzględniając dostarczanie witamin i minerałów, takich jak wapń, fosfor, magnez, witamina D, K i C. Spożycie białka, błonnika oraz ograniczenie soli, alkoholu i kofeiny wpływają na zdrowie kości. Aktywność fizyczna odgrywa także istotną rolę w utrzymaniu masy kostnej. Warto zadbać o te aspekty, aby uniknąć problemów związanych z osteoporozą.
