Dołącz do czytelników
Brak wyników

ABC prawidłowego żywienia , Otwarty dostęp

6 czerwca 2019

NR 2 (Kwiecień 2019)

Czym właściwie są dodatki do żywności?

0 45

Definicji określających dodatek do żywności jest kilka. Jednak zgodnie z art. 3 ust. 2 lit. a rozporządzenia nr 1333/2008 dodatek do żywności oznacza każdą substancję, która w normalnych warunkach ani nie jest spożywana sama jako żywność, ani nie jest stosowana jako charakterystyczny składnik żywności, bez względu na swoją ewentualną wartość odżywczą, której celowe dodanie, ze względów technologicznych, do żywności w trakcie jej produkcji, przetwarzania, przygotowywania, obróbki, pakowania, przewozu lub przechowywania powoduje, lub można spodziewać się zasadnie, że powoduje, iż substancja ta lub jej produkty pochodne stają się bezpośrednio lub pośrednio składnikiem tej żywności [1].

Substancje chemiczne dodawane do żywności mają nadane kody, a te, które są dopuszczone przez Unię Europejską, rozpoczynają się wielką literą „E”. Następne człony to liczby od 100 do 1999. Związki te są podzielone według funkcji, jaką mają do spełnienia po dodaniu do żywności. Wyróżnia się wśród nich m.in. związki konserwujące, emulgujące (związki chemiczne nadające produktom odpowiednią strukturę i konsystencję), barwiące i antyutleniacze. W tabeli 1 przedstawiono podział dodatków do żywności.
 
Konsumenci, kupując produkty spożywcze, charakteryzujące się wydłużonym okresem do spożycia, często nie zdają sobie sprawy, że jest to konsekwencja wynikająca z zastosowania określonych dodatków do żywności. Większość produktów niestety zawiera dodatki. W diecie przeciętnego Polaka 70% diety stanowi żywność wysokoprzetworzona, w której znajdują się substancje dodatkowe. Substancje te dodaje się głównie w celu wydłużenia okresu trwałości, zwiększenia atrakcyjności wyrobu oraz aby zapobiegać niekorzystnym zmianom barwy, zapachu czy smaku.

Ponadto dodatki stwarzają możliwość wytworzenia nowych produktów, np. fit czy light. Przyczyniają się również, co jest najbardziej rozpowszechnione wśród producentów żywności, do zwiększenia efektywności procesu produkcyjnego. Wraz z żywnością przeciętny konsument spożywa ok. 2000 g tych substancji rocznie [2]. Obecnie dopuszczonych do obrotu jest 330 dodatków. Spośród 330 dodatków 130 z nich nie jest objęta limitem ilościowym w stosowaniu do żywności. Wykorzystanie danego dodatku powinno być zawsze uzasadnione technologicznie. Zanim zostanie on dopuszczony jako związek wspomagający procesy technologiczne, poddawany jest szeregu badaniom przez instytucje kontrolujące, które potwierdzają, że dana substancja stosowana zgodnie z przepisami nie wpływa negatywnie i nie stanowi zagrożenia dla zdrowia człowieka. Taką ocenę bezpieczeństwa dla zdrowia wydaje Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA). Każda dopuszczona substancja wykorzystywana w żywności podlega restrykcyjnym badaniom toksykologicznym. 
 

Tabela 1. Podział dodatków do żywności
Kody Funkcja w żywności
E100–E199 barwniki
E200–E299 konserwanty
E300–E399 antyoksydanty
E400–E499 środki spulchniające, żelujące, emulgatory i in.
E500–E599 środki pomocnicze
E600–E699 wzmacniacze smaku
E900–E999 środki nabłyszczające, słodzące itp.
E1000–E1999 konserwanty, zagęstniki, stabilizatory i itp.


Pomimo tych zapewnień szereg doniesień literaturowych wskazuje na wiele skutków ubocznych wynikających ze stosowania dodatków do żywności. W związku z tym Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (urząd wydający dopuszczenia) postanowił jeszcze r...

Artykuł jest dostępny dla zalogowanych użytkowników w ramach Otwartego Dostępu.

Załóż konto lub zaloguj się.
Czekają na Ciebie bezpłatne artykuły pokazowe z wybranych numerów czasopisma.
Załóż konto Zaloguj się

Przypisy