Rola ogórka (Cucumis sativus L.) w diecie. Smaczne warzywo o dużym potencjale funkcjonalnym

Ogórek (Cucumis sativus L.) na stałe gości na polskich stołach przez okrągły rok. Jest powszednio uprawianym warzywem oraz powszechnie znanym w konsumpcji i spożywanym nie tylko na świeżo do śniadań i kolacji, ale także jako składnik przetworów, potraw i dań. Należy do rodziny dyniowatych (Cucurbitaceae), a jego pochodzenie wiąże się z obszarem południowej Azji, przede wszystkim z Indiami, uznawanymi za centrum różnorodności genetycznej tego gatunku [1]. Do Europy został prawdopodobnie sprowadzony przez Greków lub Rzymian [2]. Obecnie ogórek zajmuje czołowe miejsce wśród warzyw uprawnych na świecie [3]. Ogórek jest rośliną ciepłolubną, najlepiej rozwijającą się w temperaturze powyżej 20°C [3]. W zależności od przeznaczenia użytkowego wyróżnia się odmiany sałatkowe oraz przeznaczone do kiszenia i konserwowania, różniące się głównie wielkością, kształtem oraz cechami skórki (Eifediyi & Remison, 2010). Owoce mają najczęściej wydłużony, cylindryczny kształt, a ich wygląd i wielkość zależą od odmiany oraz warunków uprawy [2].
Popularność ogórka wynika z jego wszechstronnego zastosowania kulinarnego oraz niskiej wartości energetycznej, wynoszącej ok. 6–14 kcal w 100 g świeżej masy. Owoce spożywane są zarówno na surowo, jak i po przetworzeniu, przede wszystkim w postaci kiszonek i marynat. Dostarczają niewielkich ilości witamin i składników mineralnych oraz innych związków o znaczeniu żywieniowym [4].

WARTOŚĆ ODŻYWCZA

Ogórek jest warzywem niskokalorycznym, zawierającym ok. 95% wody, dlatego może wspomagać utrzymanie prawidłowego nawodnienia organizmu i stanowić wartościowy element codziennej diety [4]. Mimo niewielkiej wartości energetycznej dostarcza witamin, składników mineralnych oraz licznych związków bioaktywnych o korzystnym działaniu fizjologicznym. Nie tylko owoce, ale również liście, kwiaty i nasiona ogórka zawierają związki bioaktywne, takie jak fenole, flawonoidy, karot...