Probiotykoterapia i prebiotykoterapia według WGO

Probiotyki oraz prebiotyki od lat budzą ogromne zainteresowanie zarówno wśród naukowców, jak i pracowników służby zdrowia. Ponieważ ludzka mikrobiota jelitowa odgrywa szalenie ważną rolę zarówno w zdrowiu, jak i chorobie, naukowcy upatrują możliwości wspierania zdrowia i leczenia niektórych chorób poprzez jej modyfikację za pomocą właśnie pro- i prebiotyków. W związku z tym od kilku dekad obserwujemy intensyfikację rozwoju badań naukowych nad probiotykami i prebiotykami, a dokładnie nad ich potencjałem prozdrowotnym oraz możliwościami zastosowania w praktyce klinicznej [1, 2].

Probiotyki

Według powszechnie uznanej definicji probiotyki to „żywe mikroorganizmy, które podane w odpowiedniej ilości przynoszą korzyści zdrowotne gospodarzowi” [3]. 
Jak wynika z aktualnych doniesień naukowych, probiotyki wykazują niezwykle szerokie i jednocześnie pozytywne spektrum oddziaływania na organizm człowieka. Mechanizmy ich działania obejmują m.in. normalizację mikrobioty jelitowej, utrudnianie zasiedlania organizmu przez patogeny, produkcję krótkołańcuchowych kwasów tłuszczowych SCFA (ang. short chain fatty acids), syntezę witamin, neutralizację substancji kancerogennych czy też efekty neurologiczne oraz immunologiczne. Należy jednak wyraźnie zaznaczyć, że nie wszystkie probiotyki wywierają taki sam wpływ na organizm gospodarza. Niektóre mechanizmy oddziaływania mogą być wspólne dla danego rodzaju probiotyków, natomiast inne mogą być specyficzne tylko i wyłącznie dla danego szczepu [3]. 
Pomimo wszechstronnego potencjału, jaki wykazują probiotyki we wspieraniu zdrowia, według WGO Global Guidelines, dobrze udokumentowane wskazania do ich zastosowania w praktyce klinicznej są dosyć ograniczone i, przede wszystkim, szczepozależne. Wśród wspomnianych wskazań wymienia się m.in. probiotyki, takie jak Lactobacillus rhamnosus GG i Saccharomyces Boulardii, w leczeniu biegunki infekcyjnej i zapobieganiu rozwojowi biegunce związanej z antybiotykoterapią, ale także Bifidobacterium lactis BB-12 czy też Lactobacillus reuteri DSM 17938 w łagodzeniu objawów kolki niemowlęcej [2]. 
Wstępne dowody naukowe wskazują jednak na potencjalne możliwości wykorzystania probiotykoterapii zarówno w prewencji, jak i terapii takich chorób, jak otyłość, cukrzyca typu 2, choroby sercowo-naczyniowe, choroby układu oddechowego, a nawet układu moczowego (jednak w tym obszarze konieczne są dalsze badania). Najczęściej stosowanymi probiotykami są mikroorganizm...