Wzmacnianie bariery jelitowej w trakcie farmakoterapii

Bariera jelitowa przewodu pokarmowego stanowi nieodłączny element w utrzymaniu homeostazy organizmu. Tworzy system ochronny zapewniający swoistą selektywność patogenów i substancji toksycznych przepuszczalnych do krwiobiegu. Barierę jelitową tworzą mikroorganizmy (głównie bakterie), warstwa śluzu, nabłonek jelitowy oraz komórki układu krwionośnego, chłonnego, immunologicznego i nerwowego. Celem utrzymania integralności błony śluzowej komórki nabłonka jelitowego są ściśle związane ze sobą poprzez międzykomórkowe kompleksy łącznikowe umiejscowione w błonie bocznej i wzdłuż błony bocznej. Składają się z ciasnych połączeń (TJ, ang. tight junctions), złożonych z klaudyn i okludyny oraz zonuliny (będącej modulatorem ich przepuszczalności), połączeń szczelinowych (GJ, ang. gap junctions), węzłów przylegania (AJ, ang. adh erens junctions) i desmosomu. Rozszczelnienie lub upośledzenie funkcjonowania bariery jelitowej może predysponować do rozwoju stanów zapalnych w obrębie przewodu pokarmowego [1]. Zmiany w liczebności i różnorodności mikrobioty jelitowej, nazywane dysbiozą, mogą spowodować uszkodzenie bariery jelitowej. W wyniku tego bakteryjne antygeny i toksyny, takie jak lipopolisacharydy (LPS) oraz inne produkty metaboliczne, mogą przedostać się przez barierę jelitową do krwiobiegu. Ten proces, zwany endotoksemią, wywołuje przewlekłe stany zapalne i może prowadzić do różnych problemów zdrowotnych, zwłaszcza metabolicznych [2]. Do zaburzeń w funkcjonowaniu bariery jelitowej mogą prowadzić stosowane preparaty farmaceutyczne, takie jak antybiotyki, inhibitory pompy protonowej i niesteroidowe leki przeciwzapalne. Jednakże rutynowe stosowanie probiotyków w trakcie wymienionych farmakoterapii (poza antybiotykoterapią) nie podlega rekomendacji towarzys...