Insulinooporność, PCOS i wzmocnienie bariery jelitowej – co może zalecić dietetyk w kwestii diety i probiotykoterapii?

W ostatnich latach coraz większą uwagę zwraca się na to, jaką rolę w rozwoju i przebiegu różnych stanów i schorzeń (m.in. insulinooporności i PCOS) odgrywa mikrobiota jelitowa. Różne czynniki (np. nieodpowiednio zbilansowana dieta, używki, długotrwały stres) mają na nią niekorzystny wpływ, co może pogłębiać problemy z gospodarką węglowodanową i nie tylko. 

Insulinooporność – co można uzyskać, dzięki diecie i probiotykoterapii?

Insulinooporność to zaburzenie metaboliczne, które charakteryzuje się opornością tkanek na insulinę – hormonu wydzielanego przez komórki beta trzustki. Może prowadzić do cukrzycy typu 2 i współwystępować z chorobami, takimi jak nadciśnienie tętnicze, otyłość, MAFLD czy zespół policystycznych jajników (PCOS). 

Co można uzyskać dzięki zmianie nawyków żywieniowych?

Pierwszym krokiem po rozpoznaniu insulinooporności jest zazwyczaj modyfikacja stylu życia. Dzięki edukacji żywieniowej i zmianie nawyków przez pacjenta można uzyskać: normalizację masy ciała, poprawę składu ciała, obniżenie stężenia insuliny (na czczo i po posiłku), a także innych parametrów metabolicznych (poziomu cholesterolu, wartości ciśnienia tętniczego, glikemii).

Co ująć w zaleceniach żywieniowych dla pacjenta z insulinoopornością?

Pacjentowi z insulinoopornością można zalecać dietę śródziemnomorską, która jest bogata m.in. w wielonienasycone kwasy tłuszczowe omega-3, antyoksydanty i błonnik pokarmowy:

• Wielonienasycone kwasy tłuszczowe omega-3 – wpływają na sygnalizację komórkową, utrzymanie płynności błony komórkowej i zmniejszają stan zapalny, dzięki czemu odgrywają istotną rolę w długoterminowym rozwoju insulinooporności. Ważna jest nie tylko ich odpowiednia podaż, ale i odpowiedni stosunek do wielonienasyconych kwasów omega-6 – powinien on wynosi...