Hipnoterapia ukierunkowana na jelita — mechanizmy działania i zastosowanie w IBS

Zespół jelita nadwrażliwego (ang. Irritable Bowel Syndrome, IBS) to jedno z najczęstszych zaburzeń przewodu pokarmowego, którego istotą jest zaburzona dwukierunkowa komunikacja między układem pokarmowym a mózgiem (tzw. oś jelito–mózg). Z tego powodu IBS jest obecnie klasyfikowany jako zaburzenie interakcji osi jelito–mózg (z ang. disorder of gut–brain interaction, DGBI), a nie jako czysto funkcjonalne, czynnościowe zaburzenie przewodu pokarmowego, jak określano to wcześniej [1]. Zgodnie z najnowszymi wytycznymi diagnostycznymi Rome V, IBS definiuje się jako występowanie nawracającego, ale niewystępującego w sposób ciągły, bólu i/lub dyskomfortu w obrębie jamy brzusznej, średnio co najmniej 3 dni w miesiącu w ciągu ostatnich 3 miesięcy. Objawy te muszą być związane z co najmniej dwoma z następujących czynników:

• wypróżnianiem,
• zmianą częstości oddawania stolca,
• zmianą formy (wyglądu) i konsystencji stolca (ocenianą według tzw. bristolskiej skali uformowania stolca).

Dodatkowym kryterium wspierającym diagnostykę jest założenie, że ból oraz dyskomfort w jamie brzusznej nie powinny być powiązane wyłącznie z cyklem menstruacyjnym, co pozwala na odróżnienie objawów IBS od dolegliwości miesiączkowych u kobiet. Ramy czasowe wymagają, aby początek objawów obejmował minimum 6 miesięcy przed postawieniem rozpoznania, a dolegliwości utrzymywały się przez minimum 3 miesiące [1].
W zależności od dominującego rytmu wypróżnień, szacowanego wyłącznie w oparciu o dni, w których u pacjenta wystąpiło minimum jedno nieprawidłowe wypróżnienie, bez stosowania leków modyfikujących pasaż jelitowy, wyróżnia się 4 główne podtypy:

• IBS-C, czyli podtyp z dominującym zaparciem, gdzie powyżej 25% wypróżnień stanowią stolce o typie 1 lub 2 według skali bristolskiej, a poniżej 25% stolce o typie 6 lub 7;
• IBS-D, czyli podtyp z dominującą biegunką, charakteryzujący się obecnością stolca o typie 6 lub 7 w ponad 25% przypadków oraz stolca o typie 1 lub 2 w ilości poniżej 25%;
• IBS-M, czyli podtyp o mieszanym wzorcu wypróżnień, w którym zarówno stolce twarde (typ 1 lub 2), 
• jak i luźne (typ 6 lub 7) przekraczają próg 25% ogółu wypróżnień;
• IBS-U, czyli podtyp niesklasyfikowany, przeznaczony dla pacjentów spełniających ogólne kryteria IBS, u których nieprawidłowości formy stolca występują rzadko i nie pozwala...