Analogi GLP-1 oraz podwójny agonista GIP/GLP-1 stanowią skuteczne narzędzia leczenia otyłości, umożliwiając znaczną redukcję masy ciała. Utracie masy ciała może jednak towarzyszyć zmniejszenie beztłuszczowej masy ciała, co wymaga uwzględnienia ryzyka sarkopenii. Przewlekły i nawrotowy charakter otyłości sprawia, że kluczowe znaczenie ma zapobieganie odzyskiwaniu masy ciała. Odpowiednia podaż białka oraz aktywność fizyczna, szczególnie trening oporowy, stanowią podstawę strategii wspierających utrzymanie efektów terapii.
Autor: Joanna Lewandowska
W wyniku dysfunkcji tkanki tłuszczowej w otyłości dochodzi do rozwoju przewlekłego stanu zapalnego o niskim nasileniu, co może prowadzić do rozwoju licznych powikłań. Istotnym elementem terapii jest ocena wykładników stanu zapalnego i parametrów związanych z rozwojem powikłań. W artykule opisano także wpływ redukcji masy ciała i rolę poszczególnych metod leczenia w ograniczaniu stanu zapalnego. Podkreślono również konieczność współpracy zespołu terapeutycznego w długoterminowym procesie leczenia.