Diagnoza lekarska w PCOS

Zespół policystycznych jajników (PCOS) to najczęstsza endokrynopatia obejmująca nawet 15% kobiet w wieku rozrodczym, a wśród tej grupy aż 70% jest obciążona problemami z zajściem w ciążę. Warto dodać, że PCOS możemy rozpoznać także po okresie reprodukcyjnym, ze względu na szereg zaburzeń, które towarzyszą tej jednostce chorobowej, tj. zaburzenia metaboliczne. Jednakże, PCOS jest najczęściej rozpoznawane w trakcie leczenia trudności zajścia w ciążę albo w związku z licznymi niepokojącymi pacjentkę objawami, jak otyłość i problemy z redukcją masy ciała, trądzik, nadmierne owłosienie czy nieregularne miesiączki. Podsumowując, PCOS to problem złożony, ze względu na dużą różnorodność objawów i różny czas ich ujawniania się w życiu pacjentki [1]. PCOS to choroba o niejasnej do końca etiopatogenezie. Bierze się pod uwagę koncepcję gonadotropowo-jajnikową oraz problem z insulinoopornością, dotykowo podkreśla się znaczenie stanu zapalnego, uszkodzenie śródbłonka i stresu oksydacyjnego. W poszukiwaniu źródeł bada się także podłoże genetyczne tego zespołu [7, 9].
PCOS to zaburzony metabolizm gonadotropin oraz nadmierna produkcja androgenów, często współistnieje z insulinoopornością, przy czym insulinooporność w tej jednostce chorobowej występuje u 50–80% osób. Podwyższony poziom androgenów jest jednym z najbardziej popularnych odchyleń dla PCOS. Androgeny produkowane są głównie przez jajniki i częściowo prz...