Wrzodziejące zapalenie jelita grubego — kluczowe strategie żywieniowe

Wrzodziejące zapalenie jelita grubego (WZJG) to choroba organiczna, w której proces zapalny dotyczy głównie błony śluzowej i obejmuje odbytnicę, a czasami może szerzyć się w sposób ciągły na dalsze odcinki okrężnicy. Objawia się głównie biegunką z obecnością świeżej krwi w stolcu. Ponadto mogą wystąpić ból brzucha, spadek masy ciała, stan podgorączkowy lub gorączka oraz objawy pozajelitowe. Sporadycznie – u pacjentów z zajęciem tylko odbytnicy – mogą pojawić się zaparcia. WZJG to choroba przewlekła z okresami remisji i zaostrzeń. W terapii WZJG, podstawę stanowi leczenie farmakologiczne, a probiotykoterapię wprowadza się tylko w określonych sytuacjach klinicznych. Podczas remisji klinicznej WZJG stosuje się tzw. terapię podtrzymującą, której celem jest podtrzymanie poprawy uzyskanej w ramach terapii indukcyjnej i zmniejszenie ryzyka ponownego zaostrzenia [1]. Istotną część terapii WZJG stanowi postępowanie dietetyczne – odmienne w zaostrzeniu i remisji klinicznej. 

Postępowanie dietetyczne

Warto podkreślić, że rodzaj i cel dietoterapii są odmienne w okresie zaostrzenia (dieta nieobciążająca przewodu pokarmowego) i remisji WZJG (racjonalna dieta o znacznej wartości odżywczej, np. dieta śr...