Wrzodziejące zapalenie jelita grubego (WZJG) to przewlekła choroba zapalna o podłożu immunologicznym, wymagająca zintegrowanego podejścia lekarskiego i dietetycznego. „Złotym standardem” diagnostycznym jest kolonoskopia z pobraniem wycinków do badania histopatologicznego, uzupełniona o monitorowanie biomarkerów, takich jak kalprotektyna w kale. Współczesna diagnoza dietetyczna wykracza poza samo BMI, kładąc nacisk na analizę składu ciała (BIA, DXA) w celu wykrycia sarkopenii oraz ocenę jakościowych wzorców żywieniowych za pomocą wskaźnika Dietary Inflammatory Index (DII). Nowoczesne zarządzanie chorobą opiera się na modelu biopsychospołecznym, uwzględniającym mikrobiotę jelitową i wpływ stresu, co wymaga ścisłej współpracy interdyscyplinarnego zespołu.