Wrzodziejące zapalenie jelita grubego (WZJG) to przewlekła choroba zapalna o podłożu immunologicznym, wymagająca zintegrowanego podejścia lekarskiego i dietetycznego. „Złotym standardem” diagnostycznym jest kolonoskopia z pobraniem wycinków do badania histopatologicznego, uzupełniona o monitorowanie biomarkerów, takich jak kalprotektyna w kale. Współczesna diagnoza dietetyczna wykracza poza samo BMI, kładąc nacisk na analizę składu ciała (BIA, DXA) w celu wykrycia sarkopenii oraz ocenę jakościowych wzorców żywieniowych za pomocą wskaźnika Dietary Inflammatory Index (DII). Nowoczesne zarządzanie chorobą opiera się na modelu biopsychospołecznym, uwzględniającym mikrobiotę jelitową i wpływ stresu, co wymaga ścisłej współpracy interdyscyplinarnego zespołu.
Autor: Mateusz Gemba
Otyłość dzieci i młodzieży jest przewlekłą chorobą zwiększającą ryzyko zaburzeń metabolicznych w dorosłości. Agoniści receptora GLP-1 stanowią skuteczną opcję farmakologiczną w leczeniu otyłości. Terapia ta charakteryzuje się akceptowalnym profilem bezpieczeństwa, jednak jej mechanizm działania wiąże się z ograniczeniem podaży energii i potencjalnymi konsekwencjami żywieniowymi w okresie wzrastania. Dostępne dane wskazują na możliwy pośredni wpływ agonistów GLP-1 na mikrobiotę jelitową. Skuteczność i bezpieczeństwo leczenia zależą od prowadzenia terapii skojarzonej z udziałem dietetyka.