Dołącz do czytelników
Brak wyników

Suplementy

2 lutego 2019

NR 5 (Październik 2018)

Szkodliwość biotoksyn i sposoby ich oczyszczania

0 101

Zdrowy organizm to układ biologiczny, który jest zdolny do stałego pozbywania się toksyn, pochodzących zarówno ze środowiska zewnętrznego, jak i z wewnętrznych procesów i przemian biochemicznych.

Większość z nas słyszała o niebezpieczeństwie zatrucia metalami ciężkimi, takimi jak rtęć, arsen czy ołów, jednak dużo mniejszą wiedzę mamy na temat biotoksyn. Biotoksyny są to trucizny będące produktem organizmów żywych, elementem walki międzygatunkowej. Należą do nich m.in. lipopolisacharydowe pozostałości rozpadu ścian komórek bakterii (LPS-y), czyli endotoksyny. Nawet niewielkie ilości endotoksyn mogą prowadzić do aktywacji nieprawidłowej odpowiedzi immunologicznej, z wydzielaniem dużej ilości wolnych rodników tlenowych i azotowych. Endotoksemia, czyli nadmierna ilość endotoksyn we krwi, może prowadzić do szoku endotoksemicznego i zgonu, jednak rzadko ma przebieg aż tak dramatyczny. Najczęściej jej rezultatem jest aktywacja chorób autoimmunologicznych, począwszy od zapalenia jelita grubego, chorób tarczycy, zapaleń stawów do ciężkich schorzeń układu nerwowego, np. stwardnienia rozsianego [1]. LPS-y bakterii takich jak Enterobacter cloace i Escherichia coli mogą także prowadzić do otyłości i insulinooporności [2]. 

Równie niebezpieczne są mykotoksyny produkowane przez grzyby chorobotwórcze, zamieszkałe m.in. w murach budynków. Dostają się do organizmu z powietrzem, rozpuszczają doskonale w błonach komórkowych i stają się przyczyną takich chorób, jak przewlekły kaszel, astma, zapalenie zatok, alergie (w tym alergie na środki chemiczne], zespół chronicznego zmęczenia, bóle głowy oraz zaburzenia koncentracji, pamięci, świadomości i inne problemy neurologiczne [3]. Celem biotoksyn są błony komórkowe organizmu. Jako cząstki rozpuszczalne w tłuszczach mogą przedostawać się do ich wnętrza, uszkadzając ich strukturę, a następnie przedostawać się do wnętrza komórki, niszczyć jej DNA i w rezultacie powodować śmierć komórki [4]. Błona komórkowa stanowi podstawową barierę ochronną komórki.

Komórka może przetrwać uszkodzenie innych struktur, możemy nawet usunąć jej jądro i będzie w stanie przeżyć jeszcze kilka miesięcy. Poza oczywistą funkcją ochronną błony komórkowe pełnią również funkcję transportową. Transport błonowy to aktywne przenoszenie wszystkich ważnych substancji odżywczych do wnętrza komórki oraz usuwanie z niej substancji toksycznych powstających w następstwie procesów metabolicznych. Biotoksyny kumulują się w błonach komórkowych ludzkiego ciała, powodując ich sztywnienie i trudne do usunięcia złogi, co skutkuje postępującą degeneracją tych wrażliwych, kluczowych dla życia struktur [5]. Uszkadzając je, biotoksyny torują drogę bakteriom i wirusom do wnętrza komórek, przez co przyczyniają się do rozwoju chronicznych faz infekcji [5]. Właściwie funkcjonująca błona komórkowa stanowi najskuteczniejszą ochronę przed wpływem biotoksyn [6]. Pomiędzy dwiema warstwami fosfolipidowymi w błonach komórkowych zawarte są tłuszcze nienasycone [7]. Tłuszczu skutecznie rozdziela dwa wodne światy: ten z wnętrza komórki oraz zewnętrzny, czyli płyny ustrojowe, w których komórki są zanurzone[7]. Dlatego też główna substancja składowa błony, fosfolipidy, musi mieć unikatowe właściwości, czyli umożliwiać rozdzielanie i łączenie obydwu światów. Dlatego tworzące ją fosfolipidy są amfifilowe. Oznacza to, że mają obydwie cechy z reguły pojedynczo przypisane do jednej cząsteczki. W tym przypadku jest ona podzielona na dwa regiony – umowna „głowa” jest hydrofilowa, czyli lubi środowisko wodne, zaś „ogon” jest hydrofobowy, czyli będzie zawsze dążył od ukrycia się przed cząsteczkami wody [7]. Ta unikatowa kombinacja sprawia, że oleisty ogonek cząsteczki zawsze kieruje się do tłustego wnętrza błony, a wodolubna główka automatycznie zwraca się w stronę wody – czy to po stronie płynów ustrojowych, czy środowiska wewnętrznego komórki. Zorganizowane tak cząsteczki przypominają ułożone na przemian ząbki zamka błyskawicznego. Wśród fosfolipidów centralne miejsce przypada fosfatydylocholinie, która jest kluczowym elementem zdrowia błonowego [7]. Niedobory fosfatydylocholiny prowadzą do przerwania ciągłości błony komórkowej, co ułatwia wnikanie biotoksyn do wnętrza błon, gdzie rozpuszczają się i kumulują. Efektem kumulacji biotoksyn jest sztywnienie błon komórkowych i  zaburzenia funkcji kanałów transportowych. Po przerwaniu ciągłości błon toksyczne molekuły wędrują do wnętrza komórki, gdzie uszkadzają DNA [8]. 

Pomiędzy warstwami fosfolipidów znajdują się tłuszcze, w tym najważniejsze: kwasy tłuszczowe nienasycone. Dzięki takiej budowie błona przypomina tratwę z rozmieszczonymi w niej zbudowanymi z białka kanałami transportowymi i receptorami dla różnych cząsteczek. Dlatego jeśli chcemy skutecznie zapobiegać kumulacji biotoksyn w organizmie, musimy w suplementacji stosować zarówno najwyżej oczyszczone preparaty PPC [8, 9], jak i preparaty najlepiej oczyszczonych i biologiczne aktywnych kwasów tłuszczowych. 

PPC – cząsteczka życia 

Fosfatydylcholina jest głównym składnikiem nie tylko zewnętrznych błon komórkowych...

Pozostałe 70% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów.

Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • Roczną prenumeratę dwumiesięcznika Food Forum w wersji papierowej lub cyfrowej,
  • Nielimitowany dostęp do pełnego archiwum czasopisma,
  • Możliwość udziału w cyklicznych Konsultacjach Dietetycznych Online,
  • Specjalne dodatki do czasopisma: Food Forum CASEBOOK...
  • ...i wiele więcej!
Sprawdź

Przypisy