Autor: Joanna Ciborska

dr inż.adiunkt w Katedrze Żywienia Człowieka Wydziału Nauki o Żywności UWM w Olsztynie, nauczyciel akademicki z wieloletnim doświadczeniem, zainteresowania naukowe związane są z profilaktyką i leczeniem dietetycznym chorób żywieniowo zależnych, w tym również oceny stanu odżywienia i sposobu żywienia osób aktywnych fizycznie. Bardzo istotny obszar zainteresowań stanowi psychologia żywienia, w tym zaburzenia odżywiania, metody ich oceny i możliwości skutecznych rozwiązań żywieniowych. Pracuje z młodzieżą jako nauczyciel akademicki, ale także opiekun studenckiego Koła Naukowego Żywienia i Profilaktyki Żywieniowej

Działy
Wyczyść
Brak elementów
Wydanie
Wyczyść
Brak elementów
Rodzaj treści
Wyczyść
Brak elementów
Sortowanie

Znaczenie dietoterapii w przewlekłej chorobie nerek, zespole nerczycowym i kamicy nerkowej

Choroby nefrologiczne wieku dziecięcego to zróżnicowana grupa schorzeń obejmujących zarówno wady wrodzone, jak i nabyte choroby nerek oraz układu moczowego. Początkowo mogą powodować niespecyficzne objawy, takie jak zaburzenia wzrastania, obrzęki czy nadciśnienie tętnicze. Przewlekła dysfunkcja nerek prowadzi nie tylko do pogorszenia funkcji wydalniczej, ale także wpływa na gospodarkę wodno-elektrolitową i rozwój dziecka, wymagając kompleksowej opieki diagnostycznej. W wielu przypadkach choroby te mogą początkowo przebiegać skrycie lub bez charakterystycznych objawów, a utrzymujące się zaburzenia są źródłem istotnego pogorszenia jakości życia oraz zwiększonego ryzyka powikłań metabolicznych. Wczesne rozpoznanie oraz interdyscyplinarne leczenie, w tym żywienie, są kluczowe w ograniczaniu powikłań i poprawie rokowania tych pacjentów.

Czytaj więcej

Łagodzenie przewlekłego stanu zapalnego z wykorzystaniem składników bioaktywnych w diecie. Selen

Składniki bioaktywne odgrywają ważną rolę w zwalczaniu przewlekłego stanu zapalnego w organizmie. Dowiedziono, że odpowiednie poziomy selenu są znaczące dla odporności i modelowana nadmiernych odpowiedzi immunologicznych czy przewlekłego stanu zapalnego. Wykazano, że większym czynnikiem ryzyka jest stan zapalny organizmu niż wysoki cholesterol u pacjentów. Niedobór selenu może negatywnie wpływać na liczne procesy, np.: uniemożliwia prawidłowe przemiany hormonów tarczycy, może wiązać się ze zwiększonym ryzykiem chorób sercowo-naczyniowych, chorób nowotworowych, uszkodzenia mięśni. Dostateczne spożycie selenu może wpływać na funkcjonowanie komórek odpornościowych, a tym samym kształtować niektóre rodzaje stanów zapalnych i odporności.

Czytaj więcej